« احسان و بخشش بين خود را فراموش نكنيد » « 1 » در آن زمان اشرار و بدان را بلند مرتبه و نيكان را خوار ميكنند و مردم بينوا هستى خود را از روى اضطرار به قيمت كم مىفروشند و متمكنان از آنها مىخرند در حالى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از چنين معامله‌اى نهى كرده است . ( 808 . ) 469 - دو كس در مورد من هلاك خواهند شد : دوست غلو كننده و دشمن بهتان زننده ( 809 . ) شريف رضى مىگويد : اين عبارت همانند عبارت ديگرى است ( سخن شماره 17 ) كه از امام نقل شده است : « هلك في رجلان محب غال و مبغض قال » 470 - از امام در باره توحيد و عدل سؤال كردند فرمود : توحيد آنست كه خداى را در وهم و انديشه نياورى و عدل آنست كه او را متهم نسازى ( اشاره به اين كه ذات خدا در انديشه هيچكس نمىگنجد و او در تقسيم نعمتهايش كاملا عادل است ) ( 810 . ) 471 - نه سكوت از بيان حق ، خوب است و نه سخن گفتن با جهل ( 811 . ) 472 - امام در دعائى كه براى درخواست باران نموده ، چنين گفته : بار خداوندا بوسيله ابرهاى رام ، بما باران عنايت كن نه بوسيلهء ابرهاى سركش ( 812 . ) شريف رضى مىگويد : اين از كلمات فصيح و شگفت انگيز است زيرا امام ابرهاى پرسر و صدا را كه توأم با رعد و برق و صاعقه و طوفان است تشبيه به شتران سر كشى كرده كه بارهاى خود را ميافكنند و سواران خويش را به زمين مىكوبند ولى ابرهاى خالى از اين هياهو را به شتران رام تشبيه فرموده كه براحتى مىتوان شير آنها را دوشيد و بر آنها سوار شد . 473 - به آن حضرت عرض شد : اگر محاسنت را رنگ و خضاب مىكردى بهتر بود در پاسخ فرمود : خضاب و رنگ بستن زينت است ولى ما عزا داريم ( منظور امام وفات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده است )

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) ، آيهء 237