الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

371

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

382 - آنچه نمىدانى مگو ! بلكه همهء آنچه را كه مىدانى نيز مگو زيرا خداوند بر اعضاء و جوارح تو واجباتى قرار داده كه در قيامت از آنها باز خواست خواهد كرد ( اشاره به اين كه بعضى از سخنان اظهارش ممكن است مفسده آفرين و يا افشاى اسرار مؤمنى باشد ) ( 768 . ) 383 - از آن بر حذر باش كه خداوند تو را نزد معاصى حاضر ببيند و نزد طاعات غائب ، كه از زيانكاران خواهى بود اگر ( قرار است ) قدرتمند باشى بر اطاعت خداوند قوى باش و اگر بنا است ضعيف و ناتوان باشى در برابر معصيت پروردگار ضعيف و ناتوان باش . 384 - اعتماد به دنيا با آنچه با چشم خود ( از تحولات آن ) مشاهده مىكنى ، جهل و نادانى است ، و كوتاهى در حسن عمل با اين كه اطمينان بپاداش دارى غبن و خسارت است و اطمينان به هر كس ، قبل از آزمايش و امتحان او دليل عجز و ناتوانى تو است . 385 - : براى پستى دنيا ( دنياى پر زرق و برق و فريبنده ) همين بس ، كه تنها محل معصيت خدا آنجا است و براى رسيدن به پاداش خدا راهى جز ترك آن نيست . 386 - آن كس كه در تلاش چيزى باشد يا به همه آن و يا لااقل به قسمتى از آن دست خواهد يافت . ( 769 . ) 387 - آن خوبى و نيكى كه جهنم بدنبال داشته باشد در حقيقت خوبى نيست و آن بدى و مشكلى كه بهشت در پشت سرش باشد بدى محسوب نمىشود . هر نعمتى در برابر بهشت حقير و كوچك است و هر بلا و رنجى در برابر جهنم عافيت و تندرستى . ( 770 . ) 388 - آگاه باشيد ! فقر يكى از بلاها است و بدتر از آن . . .