الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

363

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

369 - بر مردم روزگارى خواهد آمد كه در بين آنان از قرآن جز خطوطش ، و از اسلام جز نامش باقى نماند . مساجدشان از جهت بنا و ساختمان آباد اما از جهت هدايت خراب ، ساكنان و آباد كنندگان آن بدترين مردم روى زمينند ، فتنه و فساد از آنان بر مىخيزد و خطاها در آنها لانه مىكند . آن كس كه از فتنه‌ها كناره‌گيرى كرده او را به آن باز مىگردانند و هر كسى كه از آن دنبال مانده ، به سوى آن سوقش مىدهند خداوند سبحان مىفرمايد : به ذاتم سوگند ! بر آنان فتنه‌اى برانگيزم كه عاقل و بردبار در آن حيران ماند . و هم اكنون اين كار انجام شده . و ما از خداوند خواستاريم كه از لغزش‌هاى غفلتهاى ما در گذرد . 370 - مىگويند امام كمتر بر منبر قرار مىگرفت مگر اين كه قبل از خطبه ، اين سخن را مىفرمود : اى مردم ! از خدا بترسيد ! هيچ كس بيهوده و عبث آفريده نشده كه به لهو و بازى پردازد ، و سر خود رها نگرديده تا به كارهاى لغو و بى ارزش مشغول شود دنياى دلپسندش ، جاى آخرتى كه بايد نگرى زشت در نظرش جلوه كرده است ، نگيرد ، آن مغرورى كه به دنيا ظفر يافته بلند همت تر از آن كسى نيست كه به كمترين سهم از آخرت دست پيدا كرده است . 371 - شرافتى بر تر از اسلام ، عزتى عزيزتر از تقوا ، باز دارنده‌ترى بهتر از ورع ، شفيعى با نفوذتر از توبه ، گنجى بىنياز كننده‌تر از قناعت و هيچ چيزى براى نابودى فقر بهتر از رضا به مقدار حاجت نيست آن كس كه به مقدار نياز اكتفا كند به آسايش و راحتى دست يافته و وسعت و آرامش را بدست آورده است . دنيا پرستى كليد رنج و بلا . . .