366 - علم از عمل جدا نيست و هر كس براستى عالم باشد عمل مىكند چرا كه علم عمل را بانك مىزند و بسوى خود مىخواند اگر اجابت كرد مىماند و الا كوچ مىكند . ( 757 . ) 367 - اى مردم ! كالاى دنيا همچون گياهان خشكيدهء و با خيزى است ، از چنين چراگاهى دورى گزينيد ، دل كندن از آن لذت بخش تر است تا دلبستن و اعتماد بر آن . و استفادهء از آن به مقدار لازم بهتر است از جمع و انباشتن آن . آن كس كه فراوان از آن گرد آورد ، محكوم به فقر و نيازمندى گردد ، و هر كس از آن بىنيازى گزيد ، به آسايش و راحتيش كمك شده است . كسى كه زيور و زينتهاى دنيا به چشمش شگفت انگيز آيد . نابينائى قلب بدنبال خواهد داشت . و آن كس كه عشق آن بدل گرفت ، درونش پر از غم و اندوه شد و اين اندوهها همچنان در قلبش در حركت خواهند بود ، اندوهى پيوسته و غمى حزن آفرين ، تا آنجا كه نفسش پايان گيرد ، به گوشه‌اى افتاده رگهاى حياتش قطع گردد ، نابوديش در پيشگاه خداوند بىاهميت ، و افكندنش به قبر بر دوستانش آسان باشد . انسان مؤمن به دنيا با چشم عبرت مىنگرد ، از لذائذ آن به مقدار ضرورت بهره مىگيرد و آهنگ دلرباى آن را با گوش بغض و دشمنى مىشنود . هرگاه گفته شود فلانى توانگر شد مىگويد : بىخير و بىنوا گرديد ، اگر از فكر بقاء خوشحال شود از انديشه فنا محزون مىگردد اين حال دنياى آنان است . و هنوز « روزى كه در آن متحير و سرگردان خواهند بود » فرا نرسيده است . 368 - خداوند سبحان ثواب را بر اطاعتش و كيفر و عقاب را بر معصيتش مقرر داشته ، تا بندگانش را از نقمت و خشمش بازدار و آنها را به سوى بهشتش سوق دهد .