الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

355

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

349 - هر كس به عيب خود بنگرد او را از عيبجوئى ديگران باز مىدارد ، و هر كس به آنچه خدا روزيش داده راضى شود بر آنچه از دست داده اندوهناك نشود و آن كس كه تيغ ستم بر كشد با آن كشته مىشود و كسى كه بىمقدمه به سراغ كارهاى سخت برود ، هلاك مىگردد و هر كس خود را در گردابهاى خطرناك بيفكند غرق مىشود و هر كس در موارد سوء ظن گام بگذارد متهم مىگردد و آن كس كه زياد سخن مىگويد زياد اشتباه مىكند و آن كس كه زياد اشتباه كند حيايش كم مىشود و كسى كه حيايش كم شد ، پارسائيش نقصان مىگيرد و كسى كه پارسائيش نقصان گيرد قلبش مىميرد و كسى كه قلبش بميرد ، داخل دوزخ مىشود و آن كس كه به عيوب مردم بنگرد و آن را بد شمرد ولى براى خويش آن را خوب بداند احمق واقعى است و قناعت سرمايه‌اى است فناناپذير و كسى كه فراوان ياد مرگ كند به اندكى از دنيا راضى مىشود ، و هر كس بداند گفتارش جزء اعمال او محسوب مىشود سخن كم مىگويد مگر در آنجا كه مربوط به اوست ( 749 . ) 350 - مردان ستمگر سه نشانه دارند : با نافرمانى به ما فوق خود ستم مىكنند و با قهر و غلبه به زير دستان خويش ظلم روا مىدارند و پشتيبان ستمگرانند ( 750 . ) 351 - چون سختيها به آخرين درجه شدت برسد فرج نزديك است و در آن هنگام كه حلقه‌هاى بلا تنك شود نوبت راحتى و آسايش فرا مىرسد ( 751 . ) 352 - امام به يكى از يارانش فرمود : اكثر وقت خود را به خانواده و فرزندان ( و تامين زندگى آنها ) اختصاص مده زيرا آنها اگر از دوستان خدا باشند خداوند دوستان خود را رها نمىسازد و اگر از دشمنان خدا هستند چرا تمام هم خويش را صرف دشمنان خدا مىكنى ؟ 353 - بزرگترين عيب آنست كه آنچه خود داراى آن هستى بر ديگران عيب بشمارى .