الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
339
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
اما دوستانت : دوستت و دوست دوستت و دشمن دشمنت . اما دشمنانت : دشمنت و دشمن دوستت و دوست دشمنت مىباشند . ( 717 . ) 296 - امام مردى را ديد كه بر ضد دشمنش سعايت مىكند اما از طريقى كه به خودش ضرر مىزند به او فرمود : تو همچون كسى هستى كه نيزه بر خود مىزند تا كسى را كه پشت سرش سوار است بكشد ( 718 . ) . 297 - درسهاى عبرت چه بسيارند و عبرت گير كم ! 298 - كسى كه در دشمنى با دشمنان افراط كند گنهكار است ، و كسى كه كوتاهى كند بر خود ستم كرده ، و كسى كه با ديگران بدشمنى بر خيزد توانائى ندارد حق تقوا را رعايت كند . ( 719 . ) 299 - گناهى كه بعد از آن مهلت دو ركعت نماز برايم باشد مهم نيست چرا كه در اين نماز عفو و عافيت را از خدا مىطلبم ( و توبه خواهم كرد ) ( 720 . ) 300 - از امام پرسيدند : خداوند چگونه به حساب اين همه مخلوق مىرسد ؟ فرمود : همان گونه كه آنها را با آن كثرت روزى مىدهد . پرسيده شد : چگونه به حساب آنها رسيدگى مىكند و حال اين كه او را نمىبينند ؟ فرمود : همان گونه كه آنها را روزى مىدهد و او را نمىبينند ( 721 . ) 301 - فرستاده تو نمايندهء عقل تو است و نامهء تو گوياترين سخنگوى تو ! ( 722 . ) 302 - آن كس كه شديدا ببلا مبتلا است محتاجتر به دعا نيست ، از كسى كه مبتلا نيست ولى هر لحظه انتظار آن را مىكشد .