69 - از نامه‌هاى امام عليه السلام به « حارث همدانى » ( 503 . ) به ريسمان قرآن چنگ زن و از آن اندرز بخواه ، حلالش را حلال بشمر ، و حرامش را حرام ، آنچه از حقايق زندگى پيشينيان در قرآن آمده است تصديق كن از ( حوادث ) گذشتهء دنيا براى باقيماندهء آن عبرت گير ، چرا كه بعضى از آن شبيه بعضى ديگر است ، و پايانش بنخستين آن ملحق مىگردد ، اما تمام آن گذرا و ناپايدار است . نام خدا را بزرك شمار و جز به حق از او نام مبر ، بسيار زياد به ياد مرگ و عالم بعد از آن باش . هرگز آرزوى مرگ مكن مگر با شرائط مورد اعتماد ، ( به اين شرط كه خود را اهل نجات بدانى ) . از هر عملى كه ترا خشنود و مسلمانان را ناپسند آيد بر حذر باش و از هر كارى كه پنهانى انجام مىشود و در ظاهر از آن شرم دارى پرهيز كن ! از اعمالى كه اگر از كننده‌اش پرسش شود انكار مىكند و يا پوزش مىطلبد اجتناب نما ، آبروى خود را هدف تيرهاى سخنان مردم قرار مده و تمام آنچه را مىشنوى براى مردم بازگو مكن ( چرا كه راست و دروغ با هم مخلوط است ) اين ترا بدروغ آلوده مىكند . و نيز تمام آنچه را براى تو نقل ميكنند تكذيب منما ، زيرا اين براى نادانى تو بس است ، خشمت را فرو خور ، بهنگام قدرت گذشت پيشه كن و هنگام خشم بردبار . آن گاه كه حكومت در دست تو است عفو و مدارا كن تا عاقبت خوب براى تو باشد . هر نعمتى كه به تو داد نيكو دار و هيچ نعمتى از نعمتها را ضايع و تباه مساز ! و بايد اثر نعمتهائى كه خدا به تو داده در تو ديده شود . بدان ! برترين مؤمنان كسانى هستند كه خود ، خاندان و اموالشان را در راه خدا تقديم كنند و از همه در اين راه پيشگامتر باشند .