يا متجاوزم و يا بر من تجاوز رفته است ، لذا من به تمام كسانى كه نامه‌ام به آنها مىرسد بخاطر خدا تأكيد ميكنم ، فورا بسوى من حركت كنند تا اگر نيكو - كارم ياريم دهند و اگر گناهكارم مانع كار من شوند . ( اين سخن را امام عليه السلام در اينجا براى اين خاطر بمردم كوفه گفت كه سمپاشيها را خنثى كند و بر آنها اتمام حجت نمايد كه در هر حال بسوى او بروند و در ميدان « جمل » حاضر شوند ) 58 - از نامه‌هاى امام عليه السلام كه باهالى شهرها نوشته و جريان « صفين » را بيان داشته است . آغاز كار اين بود كه ما با اهل شام روبرو شديم ، و ظاهر حال اين بود كه پروردگار ما يكى ، پيامبرمان يكى ، و در دعوت باسلام متحديم ، نه ما از آنها خواستار بيش از ايمان به خدا و تصديق پيامبر بوديم و نه آنها از ما ! ما در همه جهت يكى بوديم ، تنها اختلاف در مورد خون « عثمان » بود . در حالى كه ما از آن برى بوديم و دست ما به آن آلوده نشده بود ! ما گفتيم بيائيد امروز با فرونشاندن آتش فتنه و آرام ساختن مردم چيزى را درمان كنيم كه پس از اين بدست نخواهد آمد تا آنكه امر خلافت محكم و جمعيت مسلمانها متحد گردد و قدرت پيدا كنيم كه حق را در جاى خود قرار دهيم . اما آنها پاسخ دادند ما اين درد را با دشمنى و زور ، مداوا خواهيم كرد ( آرى ) آنها سرباز زدند تا جنگ بالهايش را گشود و در ميدان ثابت و مستقر گرديد ، شعله‌هايش بالا گرفت و قوى و نيرومند شد . هنگامى كه دندان جنگ در بدن ما و آنها فرو نشست و چنگالهايش در وجود ما و آنها قرار گرفت ، پاسخ آنچه ما آنان را بسوى آن دعوت مىكرديم دادند و حاضر بگفتگو شدند . ما نيز در خواست آنها را پذيرفتيم . ( با اين كه مىدانستيم باز هم ، آنها براى دست يافتن به حق تن به اين كار نداده‌اند بلكه قصد فريب دارند ) با سرعت به آن پاسخ داديم تا حجت بر آنها روشن شود و عذرشان قطع گردد ، و تا هر كس از آنها پايبند به اين پيشنهاد شود خداوند او را از هلاكت نجات داده و كسى كه لجاجت كند و پافشارى نمايد . . .