دارد ، مثلا روايت : « اذا شككت فابن على الأكثر » وقتى كه مواجه با روايت : « لا شكّ لكثير الشك » مىشود ، طبعا محكوم است يعنى در مورد كثير الشك نوبت عمل به روايت اوّل نمىرسد ولى در غير اين مورد ، روايت اوّل ، نقش فعّال دارد كه تفصيل آن موكول به مراجعه محلّ مربوطه است . همان گونه محقّقان از اهل معرفت و متعلّمان به اسماء اللَّه تعالى تصريح فرموده‌اند كه برخى از اسماء الهى بر برخى ديگر حكومت دارند ، نه آنكه مقتضاى اسم محكوم را باطل كند ، بلكه مورد را از . شمول اسم محكوم خارج مىنمايد و مصداق اسم حاكم كه اوسع است مىگرداند ، مثلا از جمله اشكالات بر شفاعت پيمبران عليهم السّلام از مجرمان ، روز رستاخيز اين است : رفع كيفر از مجرم روز قيامت ، بعد از آنكه خداوند متعال آن كيفر را مقرّر فرموده ، عدل است يا ظلم ؟ اگر عدل است ، پس اصل حكم به كيفر ظلم خواهد بود كه ساحت قدس ربوبى از آن منزّه است و اگر رفع عقاب ، ظلم است ، شفاعت پيمبران عليهم السّلام سؤال و تقاضاى نامشروع از خداوند متعال است كه چنين نسبتى به انبيا جايز نيست . پاسخ به اشكال شفاعت در پاسخ به اين اشكال گفته شده كه : رفع عقاب به واسطهء شفاعت ، نقض حكم اول كه مقتضاى اسم مبارك « الحكم العدل » است نمىباشد ، بلكه اثر شفاعت بر سبيل حكومت است به اين