[ مقدمهء محقق ] بسم اللَّه الرَّحمن الرَّحيم آدمى جهت تقرّب به خدا و به دست آوردن آرامش روحى و تحصيل مكارم اخلاق و دورى از معاصى و رذائل ، و زدودن كدورات روانى ، و وسوسه‌هاى شيطانى ، و تقويت اراده و نيروى تعقل و فكر ، و قضاى حوائج مادى و معنوى ، نياز به دعا و نيايش به درگاه پروردگار متعال داشته و دارد ، و لذا بخش وسيعى از تعليمات انبيا را عموما و پيامبر بزرگوار و ائمهء معصومين عليهم السّلام را خصوصا دعا و نيايش تشكيل مىدهد . دعاهايى كه از پيشوايان دين و امامان معصوم عليهم السّلام رسيده و در دست است ، يكى از نفائس منابع علوم و معارف و اخلاق اسلامى بشمار مىروند زيرا آن بزرگواران با شناختى كه از خدا و مبادى عاليه و همچنين از انسان و نيازمنديهايش داشتند به گونه‌اى از مكنونات دل آدمى در مقام دعا تعبير كرده و از حقايق اعتقادى و اخلاقى پرده برداشتند ، كه بطور قطع در بسيارى موارد ، شبيه معجزه است . گاهى در ادعيهء مأثوره به قدرى ظرائف و معانى بلند وجود دارد كه آدمى شك نمىكند كه آنها از انسان‌هاى معمولى نيست و يقين