شده است و الزاما عزّت مؤمنين نيز مرهون رسالت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله است و از اين رو ، در تحقق ايمان ناگزير از اداى شهادتين مىباشند . عزت مؤمن از عزت خداست نكته‌اى كه از ثمرات شيرين تدبّر در قرآن كريم در اين مقام است ، آنكه براى خداى تعالى به حكم اسم مبارك « المؤمن » عزّت در حوزهء مؤمنين است چنان كه براى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كه خود از مؤمنين است ، عزّت در حوزهء مؤمنين است و بنابراين ، گسترهء عزت مؤمنين ، شامل عزت اللّه تعالى و عزت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله مىشود و اين عزّت مؤمنين است كه حصن منيعى براى احكام و حرمات است و براى حمى و حرم رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله همچون بازوى محكمى ملاذ و ملجا است كه قرآن كريم بر اين تكريم گواهى مىدهد : لِتُؤمِنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِه وَ تُعِزَّرُوُه وَ تُوَقِّرُوُه وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ اصَيلاً . « 1 » تا شما به خداى تعالى و رسولش ايمان آوريد و او را يارى و تعظيم نماييد و صبح و مسا تسبيح‌گوى او باشيد . آيهء مزبور تكريمى است كه ويژهء مؤمن است زيرا خداى عزّ و جل ، پاسدارى حريم ربوبيّت و رسالت را بر عزّت و همّت مؤمن ، مترتب فرموده‌اند و در « بكرة و اصيل » صبح و مسا او را حامى و مدافع دين حنيف اعلان فرموده است و همهء ما ديديم كه در ديجور

--> ( 1 ) فتح - 9 .