اختلاف درجات ادراك رهروان است . با عرضه داشتن حسن ظنّ به رحمت واسعهء حق و اميد ناگسستنى به كرم خداى كريم در عين اعتراف به گناهان ساقط كننده ، تبيين مىكند كه اعتقاد حق و عمل صالح بر اصول و فروع شقاوت‌زا غافل است ، و اعتقاد پاك و حسن ظنّ به رحمت حق و رجا به كرم عميمش ، متمكن از صعود إلى اللّه تعالى است ، و اعتقاد باطل و كلمهء خبيثه تمكن از عروج إلى اللّه تعالى را ندارد ، و از اين رو است كه اصحاب يمين مبتلا به كبائر در يوم الرجوع إلى اللّه تعالى از گرو و رهانت اعمال آزاد مىشوند و صدها معارف عاليه ديگر را بالمطابقه يا بالالتزام و يا بدلالة الإيماء به اهل انديشه و تدبّر ارزانى مىدارد ، و نهايتا از محور اين همه مطالب آشكار و نهان پرده بر مىدارد و لحوق به مقام « عزّ ابهج » الهى را مسألت مىنمايد و اعلان مىكند كه مسرّت انگيزترين مقام براى سالك إلى اللّه تعالى خلاصى از تعلّقات فتنه‌بار اين سقف مقرنس و دخول در حصن عزّ خداوند عزيز است كه نفوذناپذير است و در اين حضرت است كه معرفت در توحيد كامل شده و به توحيد در معرفت متبدل مىشود و « اكون لك عارفا » عينيت مىيابد و بجز خدا نبيند و به همين حقيقت اشارت دارد دعاى عرفهء سيد الشهداء عليه السّلام در آن فقره كه عرض مىكند : انت الذي تعرّفت إلىّ في كل شيء فرايتك ظاهرا في كل شيء . خداى من ! اين تويى كه پيگير شناساندن خود به من در هر چيز شدى پس در هر چه بنگرم تو پديدار بوده‌اى