ولى اين مقصد را با وجد و حزنى كه لفظ « نادى » بر آن دلالت دارد القا و عرضه داشت و به « انّ ابني من اهلى و انّ وعدك الحق و أنت احكم الحاكمين » بسنده كرد و چيزى بر آن نيفزود و نيازى را از خداى - عزّ و جلّ - نكرد و بدين‌وسيله ادب محضر و حاضر تبارك و تعالى را مراعات نمود . ظرافت تعبير در دعاى حضرت آدم ( ع ) ظرافت تعبير در دعا و ادب بيان در مقام سؤال از خداى تعالى پرتوى است از توحيد ساطع از روح دعا كنندهء موحّد كه در صدر همه ، پيمبران عليهم السّلام قرار دارند ، و توحيد نه فقط در دعا و مناجاتشان ساطع است كه در همهء گفتار و كردارشان مىدرخشد . چنان كه دعاى نوح به عنوان نمونه مدّعا بيان گرديد و قبل از آن جناب ، آدم عليه السّلام و زوجه‌اش ، چنين ظرافتى را در ابتهال به خداوند متعال ، براى آيندگان به ارث نهادند ، آن هنگامى كه به بدفرجامى معصيت خويش واقف شدند و خويشتن را در محنت و بلا يافتند با كمال حزن و تضرع ناليدند و عرض كردند : ربّنا ظلمنا انفسنا و ان لم تغفر لنا و ترحمنا لنكوننّ من الخاسرين . « 1 » پروردگارا ما به خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما مغفرت و رحمت نيارى حتما از زيانكارانيم .

--> ( 1 ) اعراف - 23 .