پس اطاعت كوركورانه از علما و پارسايان ، در معاصى و بدعتها در منطق قرآن كريم ، شرك در ربوبيّت دانسته شده و چنين طاعتى در روايت شريفه ، پرستيدن به حساب آمده ، و اعجاب انگيز آنكه همهء اين معبودها و عبدها در قرآن مجيد ، فروزينه و آتشگيره جهنّم ، معرفى شده‌اند ، يعنى اين‌ها ، آتش افروزان جهنّمند و ديگر جهنّميان از آتش اين‌ها مىسوزند ، و اين‌هايند كه به بازار جهنّم رونق و رواج مىبخشند . قال تعالى : انّكم و ما تعبدون من دون اللّه حصب جهنّم أنتم لها واردون . « 1 » شما كفّار و هر چه جز خداى تعالى كه معبودتان بوده ، سنگريزه و فروزينه جهنميند كه در آن وارد مىشويد . بديهى است كه پيشوايان وارسته‌اى كه به جهالت ، مردم آنان را پرستيده‌اند و به پندار غلط ، آنان را مطاع در معصيت ، گمان كرده و پيروى نموده‌اند ، مانند عزير و مسيح عليه السّلام از عموم آيهء مذكور خارجند . مضافا كه در قرآن شريف بعد از دو آيه ، از عموم آيهء مذكور استفاده شده‌اند : انّ الّذين سبقت لهم منّا الحسنى أولئك عنها مبعدون . « 2 » آنهايى كه از ما برايشان عاقبت نيك پيش بينى شده است از آن جهنّم بدورند .

--> ( 1 ) انبيا - 98 . ( 2 ) انبيا - 101 .