قرآن مجيد كه تبيان كلّ شيء است ، تبيين گرديده است و براى صاحبدل يا شنوندهء اهل حضور ، كافى است اين تعبير : « رضى اللّه عنهم و رضوا عنه » كه در چهار سورهء ( مائده - 119 ، توبه - 100 ، مجادله - 22 و بيّنه - 8 آمده و در سه سوره از اين سور ، اين بشارت مغبوط بعد از مژدگانى خلود در جنّات است كه مشعر به برترى نعمت رضوان اللّه از همهء نعمتهاى اخروى است ، چنان كه در موضوع ديگر به اين تفوّق تصريح فرموده : وعد اللّه المؤمنين و المؤمنات جنّات تجري من تحتها الانهار خالدين فيها و مساكن طيبة في جنات عدن و رضوان من اللّه اكبر ، ذلك هو الفوز العظيم . « 1 » خداوند متعال وعده فرموده مردان مؤمن و زنان مؤمنه را بوستانهايى كه درختهايش در آغوش هم رفته و پاى آنها جويبارها روان است و آنان در آن بوستانها جاويدانند و آرامگاه‌هاى پاكيزه در بهشت جاويدانى به آنان ارزانى مىگردد ، و رضوان خداى تعالى از همهء كرامتهاى اخروى بزرگتر است و همين است آن رستگارى موعود و فوز عظيم . تقدّم رضاى الهى بر رضاى عبد تقدّم « رضى اللّه عنهم » بر « رضوا عنه » در آيات مشار إليها ، ظاهرا ايماء به اين است كه رضاى حضرت حق تعالى ، مبدأ رضاى عبد

--> ( 1 ) توبه - 72 .