ملاحظه مىكنيد كه « ولايت شيطان » نسبت به كسانى است كه ايمان به خداوند متعال ندارند و با فتنه و وسوسه لباس تقوى و طاعت و انقياد را از آنها نزع نموده و آنان را در گذارهء پليدى باطن و خبث عقائد و ملكات گرفتار كرده است . و امّا مؤمنانى كه به توفيق ربّانى در وقايه « لباس التقوى » قرار دارند ، نه فقط وسوسه شيطان براى آنان زيانمند نيست ، بلكه مساس شيطان با آنها مايهء سودمندى و افزونى بصيرت آنان مىگردد ، قال اللّه تعالى : « انّ الّذين اتّقوا اذا مسّهم طائف من الشيطان تذكّروا فاذا هم مبصرون . » « 1 » آنهايى كه پرهيزكارند و در وقايهء « اين حسن » الهى واقع شدند ، هنگامى كه گروهى از شيطانهاى طواف كننده حول قلب با آنان مساس كرده و وسوسه بدانها القا مىكنند ، يادآور مقام خداى تعالى مىگردند و ناگهان حجاب از بصيرتشان مرتفع شده ، و واقع حال را چنان كه بايسته است ابصار مىكنند . تو گويى ، وسوسهء شياطين نسبت به اهل تقوى همانند واكسن است كه به موجود زنده جهت ايجاد مصونيت در مقابل يك يا چند بيمارى تلقيح مىشود ، و شيطانهاى طائف حول دلهاى اهل تقوى ، وسوسه‌هاى خود را تلقيح مىكنند ، ولى كيمياى روانهاى پاك و قلوب خدا ، آشيانه اهل تقوى ، آن وسوسه‌ها را به نور بصيرت و تذكر مقام ربوبيت و عزّ الوهيّت مبدّل مىسازند .

--> ( 1 ) اعراف - 201 .