قوله : الهى لم يكن لي حول فانتقل به عن معصيتك الاّ في وقت ايقظتنى لمحبّتك و كما اردت ان اكون كنت فشكرتك بادخالى فى كرمك و لتطهير قلبى من أوساخ الغفلة عنك : الهى ، قدرتى كه بدين وسيله از نافرمانيت باز گردم ، ندارم مگر در وقتى كه براى بهره‌گيرى از محبتت بيدارم فرمودى و در اين صورت بوده چنان كه خواستى همانگونه شدم ، پس شكر گزاريت كردم از آن رو كه مرا در حريم كرم خويش پذيرا شدى و قلبم را از پليديهاى غفلت از خويش تطهير فرمودى . شناخت ذلّ عبوديت ، سراپردهء عزّ ربوبيت است اين فراز از مناجات شريفه ، به شناخت ذلّ و فقر عبودى كه سراپردهء ربوبى است ، اشارت دارد . معرفت ذلّ عبوديّت ، كليد ابواب همهء مقامات ، و گذرگاه جملگى احوال نشاط انگيز و توفندهء رهروان الى اللّه است ، معرفت ذلّ عبوديّت بالهاى براق عرش پيماى انسان