محمد محمدى گيلانى
148
شرح مناجات شعبانيه ( فارسى )
اواجهك به من قلّة استحيائى من نظرك و اطلب العفو منك اذ العفو نعت لكرمك . الهى اگر در كنار طاعتت ، عملم ناچيز است ، در كنار اميدوارى به كرمت ، آرزويم بزرگ است . الهى چگونه از آستان جودت ، تهيدست و محروم بر مىگردم در صورتى كه حسن ظنّ من به جودت اين بوده كه بر من خواهى رحمت آورد ، و مقرون به نجاتم بر مىگردانى ؟ الهى در حالى كه عمرم را در تيرهروزى غفلت از تو تباه نمودم ، و دوران جوانيم را در مستى دورى از تو فرسوده ساختم ، در ايّامى كه مغرور پردهپوشى تو بودم و در راه غضب تو گام بر مىداشتم بيدار نگشتم ، اى خدا هم اكنون من آن عبد فرزند عبد توأم كه در پيشگاه تو ايستاده و كرم عميمت را وسيلهء باز يافتن در حوزهء بخشايشت قرار دادهام . الهى من عبدى هستم كه به آستانت جهت عذرخواهى از كردارهاى زشتى كه ناشى از كم حيائيم در محضرت بوده ، آمدهام و از درگاهت خواستار عفو و گذشت از اوصاف كرم تو است . حسن ظن به خداى تعالى حسن ظنّ به جود و رحمت باريتعالى چنان كه مىبينيد مورد استناد نجات و رهايى از خوارى تهيدستى و حرمان واقع شده است و دعا كنندهء عارف ، حرمان و نوميدى را با وجود حسن ظنّ به خداى