متعال است ، مضافا به اينكه ستر خوف نيز در او موجود است كه بر فرض فقدان ستر خوف در وى ، باز هم خداى تعالى را نافرمانى نمىكرده زيرا ستر حيا از خدا ، عاصم او از معاصى پروردگار است ، چه صهيب عليم القلب ( نه عليم اللسان فقط ) نيك مىداند كه خداوند بىنياز ، او را از عدم محض ايجاد فرموده ، و همهء ملك و ملكوت و غيب و شهادت را خدمتگذارش قرار داده تا نيازهاى او را تأمين نمايند ، و بدين‌وسيله او به سعادت حقيقى خود نائل آيد ، تأمل در اين همه نعمتهاى نامتناهى و الطاف بيكران باريتعالى كه بدون هيچ عوض و غرضى بر او ارزانى گرديده است ، موجب حيائى است شديد كه طبعا ستر عصمت بين او و نافرمانى حضرت ولىّ النعم و الألطاف است و هر مؤمنى كه مانند صهيب عليم القلب و بيدار باشد ، داراى ستر عصمت از گناه است ، و به مقدارى كه جان و دلش ، لمس نعمتها و الطاف باريتعالى را نموده ، به همان مقدار آزرم و حيا از خداى - عزّ و جلّ - دارد ، كه پردهء عصمت از گناهان در همان حدّ است . و بالعكس ، عليم اللسان جهول القلب كه جز مراء و جدال همّى ندارد و با اينكه علم و شناخت به حقيقت دارد ، در مناظرهء با اقران ، تلبيس و تدليس مىكند و جامهء باطل را بر اندام حق مىپوشاند و حق را مكتوم مىسازد و آزرمى از نهى الهى ندارد كه فرموده : « و لا تلبسوا الحقّ بالباطل و تكتموا الحق و أنتم تعلمون . » « 1 »

--> ( 1 ) بقره - 42 .