محمد محمدى گيلانى
129
شرح مناجات شعبانيه ( فارسى )
ورائشان امورى را مستور كردهاند ، و برترين سترها اسم مبارك « الظاهر » خداى تعالى است كه ساتر اسم مبارك « الباطن » آن حضرت است و ظلّ و پرتو گستردهء اسم مبارك « الظاهر » قلب عبد مؤمن است كه سراپردهء حقتعالى است . « لا يسعنى أرضى و لا سمائى بل يسعنى قلب عبدى المؤمن » « 1 » ، زيرا قلب مؤمن جلوهگاه صور الهيّهاى است كه از اعتقادات حقّه نشأت گرفتهاند و دل سراپردهاى است براى آن انوار فيض الهى كه راهى جهت اشراف بر آنها نيست مگر الفاظ و عبارات دالّهء بر آنها ، كه طبعا الفاظ و عبارات مفروضه نيز خود استار و پردههايى براى معانى و مدلولاتند و گرچه الفاظ موضوعه براى نشان دادن مدلولاتند ، ولى در عين ايفاى اين وظيفه ، ساتر و حجابند . سترهاى فرو هشته بر موجودات ، گاهى بر سبيل تعظيم است مانند حجاب و سترى كه در وراء آن سلطان يا مخدّراتند كه بدين وسيله از ابتذال محفوظ مىشوند ، و گاهى بر سبيل منّت است كه قبائح نفرت انگيز را با ستر و پرده پنهان مىنمايد ، مانند هر يك از افراد آدمى كه قاذورات و قبائح آنان را مستور فرموده و با اين عنايت آنها را از منفور شدن نسبت به يكديگر خلاصى بخشيده و اسم « الظاهر » زيبايى و جمال هر يك را آشكار نموده است و دعاى « يا من اظهر الجميل و ستر القبيح يا من لم يؤاخذ بالجريرة ، يا من لم يهتك السّتر يا عظيم العفو ، يا حسن التّجاوز ، يا واسع المغفرة يا باسط اليدين بالرّحمة ، يا صاحب كلّ نجوى ، يا منتهى كلّ
--> ( 1 ) تعليقات الامام الخمينى قدّس سرّه على الفصوص و مصباح الانس ، ص 133 .