طلوع كرد و رفته رفته بر تمام گونه‌اش مستولى و چهرهء شريفش نورانى شد و با لبان متبسم شروع به انشاى شعر فرمود و در اشعارش ، از مقام ولايت امير المؤمنين عليه السّلام و وجاهتش عند اللّه سخن گفت ، سپس شهادت بر توحيد و رسالت و ولايت داد و ديدگان را بست و روحش به ملكوت اعلى پرواز نمود . كذب الزاعمون انّ عليا * لن ينجى محبته من هنات قد و ربّى جنّة عدن * و عفى لي الا له عن سيأتي فابشرو اليوم اولياء علىّ * و تولّوا علىّ وصىّ الممات [ 1 ]

--> [ 1 ] يعنى : آنان كه مىپندارند على دوستانش را از هلاك نمىرهاند ، دروغگويند . به خدا قسم ، كه من به بهشت عدن درآمدن و خدا از گناهانم درگذشت . اينك ، دوستان على را بشارت دهيد . و تا دم مرگ على را دوست بداريد . پس از وى نيز به فرزندانش يكى پس از ديگرى مهر بورزيد . ( الغدير ، ج 2 ، ص 274 )