و نكات اعتقادى ، اخلاقى و عرفانى بس عميق و ظريف است مناجات شعبانيه است كه در اقبال سيد بن طاووس ، ص 685 و مفاتيح الجنان محدث قمى ، ص 213 ضمن اعمال مشتركه ماه شعبان آمده كه : امير المؤمنين و همهء امامان عليهم السّلام به خواندن آن مداومت داشته‌اند . امام خمينى قدّس سرّه در موارد عديده ضمن بحث از اهميت دعا به محتواى اين مناجات عالية المضامين تأكيد فرموده است . در يك جا مىفرمايد : « ادعيهء ائمه هدى همان مسائلى را كه كتاب خدا دارد ، دعاهاى آنها هم دارد با يك زبان ديگر ، قرآن يك زبان دارد ، يك نحو صحبت مىكند و همهء مطالب را دارد ، منتها بسياريش در رمز است كه ما نمىتوانيم بفهميم و ادعيهء ائمه عليهم السّلام يك وضع ديگرى دارد ، به تعبير شيخ عارف و استاد ما : ادعيه كتاب صاعد است ، و قرآن كتاب نازل كه از آنجا نزول كرده است ، و ادعيه ائمه كتاب صاعد است همان قرآن است رو به بالا مىرود . كى بخواهد بفهمد كه مقامات ائمه چيست بايد رجوع كند به آثار آنها ، آثار آنها ادعيهء آنهاست ، مهمش ادعيهء آنهاست و خطابه‌هايى كه مىخواندند ، مثل « مناجات شعبانية » مثل نهج البلاغه مثل دعاى يوم العرفه و اين‌هايى كه انسان نمىداند كه چه بايد بگويد دربارهء آنها ؟ ! » . « 1 » و در جاى ديگر مىفرمايد : « آن چيزى كه در قرآن بطور اسرار

--> ( 1 ) صحيفهء نور ، ج 20 ، ص 157 .