آيا جود و كرم مطلقا ملك من نيست ؟ ! آيا عفو و رحمت مطلقا بدست من نيست ؟ ! آيا من محلّ آرزوى همهء آرزومندان نيستم ؟ ! جز من كيست كه آرزوها را قطع كند ؟ آيا نمىهراسند آرزومندان كه به غير من آرزو ببندند ؟ اگر از اهل آسمان‌هايم و اهل زمينم ، جملگى آرزو به من آرند ، سپس به هر يكشان آنچه همه خواسته‌اند عطا كنم ، از ملك من همانند عضو مورچه‌اى نقصان نمىپذيرد ، چگونه نقصان مىپذيرد ، ملكى كه من قيّم آن هستم ؟ اين اندوه و سيه رويى ! هميشه قرين نوميدان از رحمت من باد . اى اندوه و سيه رويى ! هميشه قرين گنهكاران بى آزرم باد . »