بل و قال النبى صلّى اللّه عليه و آله « علماء امّتى كانبياء بنى اسرائيل » . و قال صلّى اللّه عليه و آله « إن من عباد للّه ما هم ليسوا بأنبياء و لا شهداء يغبطهم الانبياء و الشهداء يوم القيامه لمكانهم من اللّه تعالى » و نحوه : إن اللّه عبادا ليسوا بأنبياء يغبطهم النبيّون بمقاماتهم و قربهم الى اللّه تعالى . » و فى مروج المسعودى أن الامام المجتبى عليه السلام قال : و اللّه لقد قبض فيكم الليلة رجل - يعنى به الإمام الوصى امير المؤمنين عليّا عليه السّلام - ما سبقه الأولون الّا بفضل النبوّة و لا يدركه الآخرون . . . » بل كهف القرآن الكريم يقصّ علينا قصّة عبد من عباد اللّه سبحانه مع موسى كليم اللّه و هو من اولى العزم من الرسل عليه السّلام : « فوجدا عبدا من عبادنا آتيناه رحمة من عندنا و علمناه من لدنا علما قال موسى هل اتبعك على أن تعلمن ممّا علمت رشدا قال انك لن تستطيع معى صبرا و كيف تصبر على ما لم تحط به خبرا . . . » فيجب الفرق بين انبياء تشريع و بين انبياء علم و سلوك - اعنى بين النبوة التشريعية و بين النبوة الإنبايّة المقامية . » « 1 » ( يعنى : بايد بين دو نبوت تشريعى و انبائى تفاوت و تميز قائل شد زيرا نبوت تشريعى به رسول خاتم محمّد صلّى اللّه عليه و آله خاتمه يافت پس حلال آن حضرت تا روز قيامت حلال و حرام وى تا روز قيامت حرام است اما نبوت انبائى كه به نبوت عامه و نبوت تعريفى و نبوت مقامى نيز موسوم است هميشه تا ابد مستمر است و از اين سفره ابدى همهء نفوس مستعد بهره‌مند مىشوند تا از وحى إنبائى بشنوند . سپس استاد حسن‌زاده آملى به شواهدى مثل خطبه قاصعه و رؤيت نور وحى و رسالت و استشمام بوى نبوت از سوى امام على عليه السّلام و اينكه امام صادق عليه السّلام فرمودند كمترين شناخت امام اينكه وى جز در درجه پيامبر عدل پيامبر و وارث وى است و اين حديث كه خداى

--> ( 1 ) . فص حكمة عصمتة فى كلمة فاطميّة : انتشارات سروش ، چاپ اول 76 ، ص 24 و 23 و انتشارات قيام چاپ اول 78 ص 27 - 26 .