و پس از دوران كودكى و نوجوانى ، در محضر پدر بزرگوارش تحصيل علم و فضايل نمود و نامش در حوزهء علميهء مشهد مقدس طنين افكند . او بازوى تواناى پدر در مراجعات مردمى و پاسخ به استفتائات فقهى و علمى بود . وى در تمام مدت زندگى به نشر علوم ، ترويج احكام ، يارى مظلومان و تدريس و تربيت شاگردان اشتغال داشت . وى پس از شهادت پدرش ، زعامت حوزهء علميهء مشهد مقدس را بر عهده گرفت ، مسند تدريس به دو منحصر شد و شاگردان فراوانى را تربيت نمود . او در قسمت بالا سر حرم مطهر ، مدرسهء علميه‌اى را بنياد نهاد . نماز جماعتش در ايوان جنوبى مسجد گوهرشاد ، نخستين نماز جماعت مشهد به شمار مىرفت . وى ، در سال 1246 ه . ق روى در نقاب خاك كشيد ، و در حرم مطهر امام رضا عليه السّلام جنب مرقد پدر والايش به خاك سپرده شد . « 1 » 3 . آيت اللّه ميرزا داود : وى در سال 1190 ه . ق زاده شد . وى از بيشتر علوم بهره‌اى وافر و حظى كامل داشت . وى در خدمت والد ماجدش تحصيل فضل و ادب و تكميل اخلاق و حسب نمود . در فنون رياضيه ، از هيئت ، حساب و هندسه ، ماهر و سرآمد علماى معاصر بود . فاضلان براى تحصيل اين علوم ، از مناطق اطراف نزد حضرتش جمع مىآمدند و تلمذ مىكردند . وى اعمال زيجيه را چون عمل پرگار متناسب به جايى رسانيد ، كه دست هيچ محاسبى بدان نمىرسيد . هنگامى كه علامه شيخ محمّد تقى اصفهانى ، صاحب حاشيه به زيارت مشهد مقدس مشرف شد ، سيد 14 ماه او را در ارض اقدس ميهمان كرد و قروض ايشان را كه زياده از هزار تومان بود ، از مال خالص خود ادا نمود ، و در آن ايام فقه و اصول را در خدمت ايشان كامل كرد . سيد در گردآورى كتاب ، عشق و علاقهء بسيارى داشت و كتابخانهء وى در آن

--> ( 1 ) . مدرس رضوى ، شجرهء طيبه ، صص 442 - 443 ؛ مدرس ، تاريخ علماى خراسان ، ص 69 ؛ رازى ؛ گنجينه دانشمندان ، ج 7 ، ص 148 .