گريست ، و نسخهء خويش را براى استنساخ به من سپرد . و من اولين كسى بودم كه از روى آن نگاشتم » . « 1 » دربارهء علامه شيخ محسن آمده است كه وى از علماى طرازاول و در كمال نفس و كرامت اخلاق ، طاق بوده و مدفن پاكش در حياط بقعهء محمّد بن جعفر از - بقاع متبركهء دزفول - است . شيخ اعظم انصارى مكرر به زيارت اين بقعه و شيخ محسن مىرفت ، و مىفرمود : « اگر قبر محمّد بن جعفر معلوم نباشد ، ولى قبر شيخ محسن كه معلوم است . ما به قصد زيارت او مىرويم . فضل زيارت او ، كمتر از فضيلت زيارت قبر محمّد بن جعفر طيار نيست » . « 2 » علّامهء جليل آيت اللّه شيخ اسماعيل ( زنده در 1212 ه . ق ) ، از علماى بزرگ و والد علّامهء كبير آيت اللّه شيخ اسد اللّه دزفولى بوده است . در اجازات آيات عظام : ميرزاى قمى ، شيخ جعفر كاشف الغطاء و سيد على صاحب رياض به فرزندش شيخ اسد اللّه ، از وى تجليل فراوان و مدح و ثناى بسيار شده است . « 3 » آيت اللّه شيخ محسن ( د . 1245 ه . ق ) ، جد اعلاى خانوادهء معزى ، نيز از بزرگان فقها ، اعاظم علما ، صاحب تأليفات و مرجع احكام ، تدريس ، امامت و قضاوت در دزفول بود . وى از شاگردان برادرش شيخ اسد اللّه صاحب مقابس و سيد محمّد باقر حجة الاسلام شفتى بود ، و شرح معالم از جملهء آثار وى است . « 4 » شيخ محمّد جواد ، پدر آيت اللّه شيخ محمّد رضا معزى ، از شاگردان برادرش ، علامه شيخ محمّد طاهر ( 1230 - 1315 ه . ق ) ، و از روحانيان بنام دزفول به شمار مىرفت .

--> ( 1 ) . قمى ، الكنى و الالقاب ، ج 2 ، ص 91 . ( 2 ) . معزلى دزفولى ، شرح‌حال خاندان معزى ، صص 6 - 7 . ( 3 ) . تهرانى ، الكرام البررة ، ج 1 ، صص 134 - 135 . ( 4 ) . معزى دزفولى ، شرح‌حال خاندان معزى ، صص 16 - 8 .