و ؟ ؟ دستى توانا داشت ، در حلقه درس اساتيد نام‌آور نجف شركت جست و در فقه ، اصول ، درايه و رجال از محضر آنان استفاده‌هاى فراوانى برد . اساتيد استادان وى در نجف ، عبارتند از آيات عظام : 1 . ميرزا حبيب اللّه رشتى ( د . 1312 ه . ق ) ، صاحب بدايع الأفكار و شرح الشرايع 2 . آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى ( د . 1329 ه . ق ) ، صاحب كفاية الأصول و شرح التبصرة 3 . علامه شيخ هادى تهرانى ( د . 1321 ه . ق ) ، صاحب محجة العلماء 4 . فاضل ايروانى ( د . 1306 ه . ق ) 5 . حاج ميرزا حسين خليلى تهرانى ( د . 1326 ه . ق ) هجرت به سامراء با ورود آيت اللّه ميرزاى شيرازى به سامراء در 1291 ه . ق ، حوزهء علميه پرعظمت و باشكوهى در آنجا تشكيل گرديد كه چشم روزگار ، مانند آن را كمتر ديده بود . صدها استاد و شاگرد از بام تا شام به تدريس ، تحصيل و تأليف و تصنيف اشتغال داشتند ، و اين چيزى بود كه دل هر دانشور فرزانه را به سوى خود جلب مىكرد . ازاين‌روى ، اكثر درس آموختگان نجف ، پس از چندى راه به سامراء مىسپردند تا از بركات وجودى ميرزاى شيرازى و شاگردان او بهره برند . مرحوم علامه شيخ محمّد باقر بيرجندى نيز در سال 1300 ه . ق به سامراء رفت و ساليانى چند در فقه و اصول از محضر فقيه فخرآفرين شيعه ، حضرت ميرزاى شيرازى ( د . 1312 ه . ق ) ، بهره‌هاى فراوانى برد ، و همزمان در علم حديث و رجال از محضر محدث جليل ، ميرزا حسين نورى ( د . 1320 ه . ق ) صاحب مستدرك ، استفاده كرد و موردتوجه فراوان آن‌دو قرار گرفت . ميرزاى شيرازى كه استعداد او را در فقه ديد ، به دو دستور