الف : احياى شعائر حسينى آن فقيه بزرگوار ، به اقامهء سوكوارى سالار شهيدان علاقهء بسيار داشت ، و شبهاى جمعه در منزل خويش اقامهء عزا مىكرد . وى هرروز پيش از درس خود ، حديثى اخلاقى را عنوان مىكرد ، و دربارهء آن گفتگو مىنمود ، و پس از آن مصيبت امام حسين عليه السّلام را تذكر مىداد . هنگامى كه به قم آمد ، اين مطلب را به مرحوم آيت اللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يادآور شد . آن مرد بزرگ نيز پذيرفت ، و هرروز پيش از درس وى حجت الاسلام ابراهيم صاحب الزمانى روضه مىخواند . « 1 » ب : بهره‌ورى از وقت آيت اللّه مامقانى در شبانه‌روز تنها 4 ساعت مىخوابيد ، و به حداقل خوراك و پوشاك بسنده مىكرد . تمام قدرت بدنى خويش را براى خواندن و نوشتن به كار گرفته بود ، و لذا در 61 سالگى بدرود حيات گفت . هنگامى كه به سوى مكه مشرف مىشد ، مقدار معتنابهى از كتابهاى فقهى را نيز همراه خويش برد تا در طول راه مشغول تأليف و تصنيف باشد ، و از كارش بازنماند . « 2 » وى تمام دورهء سطوح خود را در 5 / 2 سال به پايان رسانيد ، و در تمام ايام سال از به دو تحصيل تا دوران مرجعيت ، تأليف و تدريس اشتغالات خويش را ترك نكرد ، و تنها روز عاشورا را تعطيل مىنمود . ج : رسيدگى به حال نيازمندان مرجع فقيد شيعه به درماندگان و نيازمندان رسيدگى كامل مىكرد ، بدون آنكه كسى متوجه شود . حكايت ذيل از شاگرد خصوصى وى ، آيت اللّه نجفى مرعشى نقل شده است :

--> ( 1 ) . رازى ، آثار الحجه ، ج 1 ، ص 60 . ( 2 ) . مرعشى ، المسلسلات ، ج 2 ، ص 356 ؛ حرز الدين ، معارف الرجال ، ج 2 ، ص 21 .