علما به شمار مىرفت ، مرحوم آيت اللّه شيخ عبد النبى نورى - طاب ثراه - بود . در اين نوشتار كوتاه ، اندكى از شخصيت علمى و اجتماعى و نيز دورنمايى از آگاهى ، تعهد و مسئوليت معظم‌له بازگفته مىشود . ولادت و تحصيلات از زاد روز وى ، اطلاع دقيقى در دست نيست . اما از آنجا كه وى پس از سن بلوغ به تهران آمد و در درس مرحوم آيت اللّه ميرزا ابو القاسم كلانترى نورى ( د . 1292 ه . ق ) ساليان بسيار شركت جست ، مىتوان سال ولادتش را بين 1265 ه . ق تا 1270 ه . ق حدس زد . معظم‌له در شهر نور زاده شد و پس از رسيدن به سن رشد و كمال ، به تحصيل علوم دينى روى آورد . ابتدا ، وى به تهران - كه حوزهء علمىاش ، يكى از پرشورترين و آبادترين حوزه‌هاى علميهء شيعه در آن روزگار به شمار مىرفت - مهاجرت كرد و ادبيات و سطوح فقه ، اصول ، فلسفه و كلام را بياموخت . « 1 » در ميان استادانش در تهران كه ساليان بسيار به دو دانش آموختند - مىتوان از بزرگانى همچون : حكيم جلوه ( د . 1314 ه . ق ) ، آقا على مدرس ، حكيم ميرزا محمّد رضا قمشه‌اى « 2 » و آيت اللّه ميرزا ابو القاسم كلانترى نورى ياد كرد . « 3 » مهاجرت به عتبات معظم‌له پس از تكميل سطوح عاليه به نجف مهاجرت كرد ، و ساليان دراز در محضر آيات عظام نجف همچون مرحوم آيت اللّه ميرزا حبيب اللّه رشتى به فراگيرى فقه و اصول پرداخت . البته ، نام استادان وى در نجف مشخص نيست . اما از آنجا

--> ( 1 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ح 3 ، ص 1242 . ( 2 ) . حسن زادهء آملى ، در آسمان معرفت ، ص 341 . ( 3 ) . تهرانى ، مقدمهء ديوان ميرزا ابو الفضل تهرانى ، فه