مانند فقه ، اصول ، كلام ، رياضيات ، حديث ، رجال ، تفسير و فلسفه ماهر بود « 1 » و خط عربى و فارسى را بسيار زيبا مىنوشت - تا آنجاكه در حسن خط به دو مثل مىزدند - و شعر عربى و فارسى را هم خوش مىسرود . لذا ، مجلس او كعبهء مقصود علما و ادباى تهران شده بود . « 2 » وى تا درگذشت پدر بزرگوارش در درس ايشان شركت مىجست . موقعيت اجتماعى آيت اللّه حاج سيد مصطفى كاشانى ، پس از درگذشت پدرش در 1296 ه . ق جانشين وى و عهده‌دار وظايف روحانى همچون تدريس ، امامت جماعت ، افتا و قضاوت شد و مورد تجليل بسيار عالمان ، مردمان ، دولتمردان و ناصر الدين شاه قاجار قرار گرفت . مرحوم مدرس خيابانى مىنويسد : « او سالها در تهران حامل لواى رياست علميه و داراى مرجعيت عموميه بوده و تمامى اوقات او در تأييد دين مبين و دادرسى مسلمين و اعمال وظايف امربه‌معروف و نهىازمنكر و اعلاى كلمهء حق و انجام وظايف علميه از مطالعه و تدريس و افاده معروف بوده است » . « 3 » مهاجرت به نجف آيت اللّه حاج سيد مصطفى كاشانى پس از 20 سال اقامت در تهران و خدمات بزرگ دينى و تدريس براى انبوه شاگردان خود ، « 4 » در جمادى الثانى 1312 ه . ق از

--> ( 1 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 5 ، ص 57 ؛ امين ، اعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 127 . ( 2 ) . خاقانى نجفى ، شعراء الغرى ، ج 11 ، ص 325 . ( 3 ) . مدرس خيابانى ، ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 239 ؛ تهرانى ، نقباء البشر ، ج 5 ، ص 57 ؛ امين ، اعيان الشيعة ج 1 ، ص 127 . ( 4 ) . خاقانى نجفى ، شعراء الغرى ، ج 11 ، ص 325 .