نگاشته‌اند ، اشتباه است . پيكر پاكش ساعتها بر زمين ماند و مردم از رعب و وحشتى كه بر شهر حكمفرما بود از خانه‌ها بيرون نيامدند و تشييع جنازه‌اى صورت نگرفت . آيت اللّه حاج سيد على اكبر موسوى خويى ، پدر آيت اللّه العظمى خويى با چند نفر در خانه برآن استوانهء ايمان نماز خواندند و او را در همانجا به خاك سپردند . « 1 » علامهء بزرگوار حاج شيخ محمّد على غروى اردوبادى ، در رثايش چنين سرود : لله رزء هدّاركان الهدى * قانصاع يرقل مقعدا و مقيما قدوت حدائق علمه و تناثرت * منه جواهر نظمت تنظيما و العدل اثكل و الشريعة اعولت * و المجد قداشجى الهدى المهضوما و الفقه ينعى منه كافل امره * و يزيل شجوا دمعه المسجوما و فروعه جنبت و تلك اصوله * اجتثت بايدى الظالمين جذوما يا راحلا و الصبر ملتف به * خلفت كربا فى القلوب جسيما اودى الحمام بمفرد عن مثله * فى فضله كان الزمان عقيما پس از شهادت ، منزلش به حسينيه مبدل و قبرش زيارتگاه علاقه‌مندان و شيفتگانش شد . جنازه‌اش را پس از چهار سال از قبر بيرون آوردند و بنابر وصيتش به سوى نجف حمل كردند . بنابر نقل شاهدان عينى ، هنوز جسم پاكش سالم و پاكيزه مانده بود ؛ به‌طورى كه مأموران مرزى عراق مانع شده و گفته بودند ما اجازهء ورود جنازهء تازه فوت شده را نداريم ، تا سرانجام با دادن مبلغ زيادى ، توانسته بودند جنازه را به نجف ببرند . پيكر پاكش را در قبرستان وادى السلام و نزديك قبر حاج ملاعلى تهرانى - در مقبره‌اى كه سالها پيش از شهادت ، براى خود آماده كرده بود - دفن كردند . « 2 »

--> ( 1 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، 12 ؛ صدرايى خويى ، سيماى خوى ، 100 . ( 2 ) . مدرس خيابانى ، ريحانة الادب ، ج 1 ، 435 .