و عايدات و منافع املاك و اموال فوق العادهء خود را در مصارف دينيه صرف كرده و فقط نصف عشر ( يك بيستم ) آنها را در مصارف و ضروريات شخصى خود و خانواده‌اش مصروف داشتى » . « 1 » علامهء امينى هم مىنويسد : « . . . در بخشندگى ، جوانمردى ، بلندنظرى ، بزرگ‌منشى و انفاق در راه خدا ، مقامى بلند داشت و اقدامات برجسته صورت داد كه تاريخ با مباهات از آن ياد مىكند ، چنان كه زندگانى پرخير و خدمات علمى وى فراموش‌ناشدنى است . ثروت هنگفتش را پيوسته در مواردى كه خداپسندانه بود ، خرج مىكرد و نمىشد نيازمندى به خدمتش بيايد و خرسند و كامياب باز نگردد . از درآمد سالانه‌اش جز پنج درصد را خرج زندگى خود و خانواده‌اش نمىكرد و بقيه را صرف امور خيريه و خدمات عمومى مىنمود » . « 2 » علامهء تهرانى دربارهء وى مىنويسد : « . . . وى داراى عطايا و هدايا و خيرات و مبرات بسيار به خادمان و فقيران ، از شهرى و روستايى ، غريب و آشنا بود . يكى از همشهريانش برايم گفت : منافع املاك وى در هرسال بيش از ده هزار تومان بود كه او براى مصارف شخصى سالانه‌اش ، پانصد تومان خرج مىكرد و بقيه‌اش را به مصرف خير و كارهاى عام المنفعه مىرساند » . « 3 » موقوفات آيت اللّه شهيد حاج ميرزا ابراهيم دنبلى ، همهء اموالش را در زمان حيات خويش در راه خدا وقف كرد و موارد مصرف آنها را در كتابچه‌اى به نام « وقفنامه » مشخص

--> ( 1 ) . مدرس خيابانى تبريزى ، ريحانة الادب ، ج 1 ، 434 . ( 2 ) . امينى ، شهداء الفضيلة ، 435 . ( 3 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، 13 .