مرجعيت و رياست شيعيان آذربايجان و قفقاز با فاضل ايروانى بود . پس از درگذشت وى در 1306 ه . ق ، مرجعيت و رهبرى شيعيان به او محول شد . پس از رحلت آيت اللّه ميرزاى شيرازى در 1312 ه . ق ، امر مرجعيت و رياست وى افزون و آوازه شهرتش در سراسر جهان طنين‌افكن گرديد ، ادارهء حوزهء علميهء نجف برعهده‌اش قرار گرفت ، و حقوق شرعيه از سراسر گيتى به نزد وى فرستاده شد . « 1 » تأليفات از آن مرد بزرگ بجز شاگردان بسيار ، تأليفات متعدد فقهى و اصولى ارجدار و با ارزشى نيز باقى مانده است ، كه عبارتند از : الف : فقه 1 . درايع الاحلام فى شرح شرايع الاسلام : اين كتاب در 14 مجلد شامل بخشهاى ذيل است : « 2 » - كتاب الصلاة : قسمتى از اين كتاب در 1349 ه . ق به چاپ رسيد . - كتاب الطهارة : اين كتاب 6 جلدى ، در 2 مجلد بزرگ در تبريز به سال 1319 ه . ق به چاپ رسيد . « 3 » - كتاب الزكاة - كتاب الخمس

--> ( 1 ) . امين ، اعيان الشيعة ، ج 5 ، ص 151 ؛ آل محبوبة ، ماضى النجف و حاضرها ، ج 3 ، صص 253 - 254 ؛ مامقانى ، مخزن المعانى ، ص 231 . ( 2 ) . نام اين كتاب را علامهء تهرانى ، ذرايع الاحكام الى اسرار شرايع الاسلام ذكر كرده است . ر . ك : تهرانى ، الذريعة ، ج 10 ، ص 24 . ( 3 ) . نام اين كتاب را علامهء تهرانى ، ذرايع الاحكام الى اسرار شرايع الاسلام ذكر كرده است . ر . ك : تهرانى ، الذريعة ، ج 10 ، ص 24 .