علامه سيد ذاكر حسين ( د . 1358 ه . ق ) ، فرزند كوچكتر مير حامد حسين ، هم از علماى هند بود . « 1 » از او به غير از تتميم و حاشيه بر عبقات ، كتابهاى : ديوان شعر عربى و فارسى ، و الادعية الماثوره « 2 » برجاى مانده است . « 3 » درگذشت سرانجام ، مير حامد حسين به علت كار مداوم و بيمارى و خستگى ناشى از كار ، در 18 صفر 1306 ه . ق و در سن 60 سالگى ، در كتابخانهء خود درگذشت . او حتى يك روز قبل از وفات ، سرگرم كارهاى علمىاش بود . پس از وفات ، پيكر پاكش را به خانه آورند و با مشايعت تمام مردم شهر ، در حسينيهء غفران مآب به خاك سپرده شد ، و به لقب فردوس مآب شهرت يافت . « 4 » در رثاى او ، شعراى ايران ، عراق و هند اشعار فراوانى سرودند . اين اشعار در مجموعه‌اى به نام القصائد المشكلة فى المراثى المثكلة گردآمده و دربرگيرندهء 17 قصيده است . « 5 » ماده تاريخ وفاتش ، « عبقات الانوار تبكيه‌آها » ( 1306 ه . ق ) است . مرثيهء عربى آيت اللّه علامه ميرزا ابوالفضل تهرانى « 6 » بسيار خواندنى است . « 7 » آيت اللّه مرعشى نجفى فرموده : « يكى از مردان صالح و نيكوكار ، مير حامد حسين را پس از وفاتش در خواب ديد ، كه قيامت برپا شده و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم بر فراز منبرى قرار

--> ( 1 ) . همان ، ص 254 . ( 2 ) . تهرانى ، الذريعة ، ج 1 ، ص 399 . ( 3 ) . ميلانى ، نفحات الازهار ، ج 1 ، ص 146 . ( 4 ) . مرتضى حسين ، مطلع انوار ، ص 184 . ( 5 ) . ميلانى ، نفحات الازهار ، ج 1 ، ص 138 . ( 6 ) . تهرانى ، ديوان اشعار ، صص 384 - 385 . ( 7 ) . طباطبائى ، الغدير فى التراث الاسلامى ، صص 146 - 147 .