8 . علّامهء بزرگ سيد محمّد مهدى كاظمى خوانسارى مىفرمايد : « آن مرحوم از اعجوبه‌هاى دهر ، و اكابر علماء خود بود . ماهر بر علوم عرب و لغت و قرائت ، جامع بين روايت و درايت ، عالم تفسير و صناعت حديث ، حافظ رجال و انساب ، عارف معقول ، مجتهد در فروع و اصول ، با شناختى وسيع ، صاحب دانش فراوان ، داراى اختراعات و استنباط و تحقيقات عميق ، محبوب خاص و عام ، مرجع فتاوى و احكام ، بزرگ و باشكوه در چشمان بزرگان و حكام بود . در امربه‌معروف و نهىازمنكر از نكوهش و سرزنش بدگويان نمىهراسيد . و بالجمله ، وى آيت اللّه العظمى و نايب الامام بدون هيچ‌شك و ترديد به شمار مىرفت . . . » . « 1 » 9 . احياگر مفاخر شيعه علامه شيخ آقا بزرگ تهرانى مىنويسد : « انديشمند بزرگ و پيشواى سترگ حاج ملاعلى كنى . . . وى رياست ، زعامت و مرجعيتى را در ايران پيدا كرد ، كه هيچ‌يك از معاصران و متقدمان و متأخران او بدين مقام دست نيافت . نفوذ كلمه‌اش به گونه‌اى بود ، كه ناصر الدين شاه در نهايت اطاعت و انقياد از دستورات و نواهى او بود . « 2 » فرزندان از آن مرد بزرگ ، فرزندانى بر جاى ماندند كه از علما و فضلاى تهران به شمار مىآمدند . فرزندان مرحوم حاجى عبارتند از : 1 . آقا شيخ عبد الحسين : ايشان از علما و امامان جماعت تهران به شمار مىرفت . « 3 » 2 . آقا شيخ جعفر : وى در سال 1313 ه . ق بدرود حيات گفت ، و در اطراف مرقد پدر بزرگوارش در خاك خفت .

--> ( 1 ) . موسوى كاظمى ، احسن الوديعة ، ج 1 ، ص 101 . ( 2 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 3 ، ص 1505 . ( 3 ) . اعتماد السلطنة ، المآثر و الآثار ، ص 159 .