6 . مجموعهء 20 رساله در موضوعات مختلف فقه و اصول و رجال ، كه نام آنها معلوم نشده است . « 1 » فرزندان از آن فقيه بزرگوار ، به غير از تأليفات و شاگردانش ، فرزندانى عالم و باتقوا برجاى ماند ، كه عبارتند از : 1 . آيت اللّه حاج سيد زين العابدين رضوى حسينى قمى ، كه عالمى كبير و فقيهى مشهور به شمار مىآمد . وى از مشاهير شاگردان آيات عظام : شيخ محمّد طه نجف ، ميرزا حسين خليلى ، شيخ هادى تهرانى ، سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى و آخوند خراسانى بود و اخيرا به محقق خراسانى پيوست . او از سوى ايشان به عنوان يك از پنج مجتهد طراز اول براى نظارت بر قوانين مصوب مجلس شوراى ملى ، به تهران آمد و پس از مدتى ، در 1327 ه . ق بدرود حيات گفت . او در مدت اقامت اندكش در تهران ، توجه بسيار خاص و عام را به خود جلب كرد و به دليل داشتن كمالات نفسانى و كثرت تقوايش ، مورد اعتماد ، رغبت و مرجعيت مردم بود . از آثار وى ، كتاب البراهين الجلية فى شرح القصيدة العلوية از نظم استادش ، شيخ محمّد طه نجف ، است . « 2 » ديگر كتابهايش ، حاشيه رجال ابو على حائرى ، منتهى المقال ، مىباشد . « 3 » 2 . سيد عبد الحسين طاهرى قمى ، كه او نيز از شاگردان آيات عظام : آخوند خراسانى ، سيد محمّد كاظم يزدى و شيخ الشريعة اصفهانى محسوب مىشد ، و در علم و عمل به مرتبه‌اى و الا دست يافته بود . در سال 1337 ه . ق و پس از 17 سال تحصيل در نجف ، وى به قم بازگشت و پس از اندكى ، درگذشت و در قبرستان شيخان مدفون شد . « 4 »

--> ( 1 ) . مقدس‌زاده ، رجال قم ، ص 98 ؛ ناصر الشريعة ، تاريخ قم ، ص 255 . ( 2 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 2 ، ص 800 ؛ مقدس‌زاده رجال قم ، ص 139 . ( 3 ) . ناصر الشريعة ، تاريخ قم ، ص 255 . ( 4 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 3 ، ص 1035 .