از آنجا كه او از ياران نزديك مرحوم شيخ بود و مدتى پس از وفات شيخ درگذشته است ، سخنش را برگفتهء ساير تراجم‌نگاران و اصحاب رجال مقدم داشتيم . مرحوم محدث قمى ، « 1 » علّامهء امين عاملى ، « 2 » علامه تهرانى « 3 » و مرحوم علامه حرز الدين ، « 4 » وفات مرحوم حاج شيخ را در شب اربعين 1303 ه . ق دانسته‌اند . در شب وفات شيخ تناثر نجوم رخ داد كه تاريخ ، وقوع آن را جز براى اندكى از بزرگان دين ، براى شخص ديگرى ثبت نكرده است . صاحب احسن الوديعة مىنويسد : « پس از وفاتش ، كرامتى واقع شد كه بيشتر مردم شهرها مشاهده كردند ؛ و جمعى از بينندگان براى ما نقل كرده‌اند . شرح ماجرا از اين قرار است كه در شب وفاتش پس از غروب ، تناثر نجوم رخ داد ، به گونه‌اى كه آسمان از ستارگان پر شد و مردم به وحشت افتادند ، و چنين گمان كردند كه بر سر آنها خواهد افتاد ؛ و تا نيم ساعت اين حالت ادامه داشت . اين كرامتى است كه براى هيچ‌يك از علماى ما اتفاق نيفتاد ، مگر در وفات شيخ كلينى صاحب كافى و برخى از علماى متقدّم ، مانند على بن بابويه قمى در سال 329 ه . ق . . . » . « 5 » مرحوم ميرزا محمّد مهدى لكهنوى كشميرى مىگويد : « . . . اين واقعه در تمام ممالك هند مشاهده شد و احدى در آن شك و گمان ندارد » . « 6 »

--> ( 1 ) . قمى ، فوائد الرضوية ، ص 68 . ( 2 ) . امين ، اعيان الشيعة ، ج 4 ، ص 95 . ( 3 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 286 . ( 4 ) . حرز الدين نجفى ، معارف الرجال ، ج 1 ، ص 166 ، حتى ايشان مىنويسد : « وفاتش شب شنبه 20 صفر موافق با شب سوم از تشرين ثانى اتفاق افتاد » . به‌هرحال ، اين نظر هم قوى است ، زيرا مرحوم حرز الدين با حاج شيخ بسيار مراوده داشت . ( 5 ) . موسوى كاظمى ، احسن الوديعة ، ج 1 ، ص 78 ؛ واعظ خيابانى ، علماء معاصرين ، صص 17 - 18 . ( 6 ) . لكهنوى ، تكملة نجوم السماء ، ج 2 ، ص 16 .