همچنين ، شيخ بزرگوار با سنّتهاى غلطى كه در تعزيه‌خوانى و عزادارى سالار شهيدان رايج شده بود ، قاطعانه مبارزه كرد . وى در يكى از مجالس موعظه‌اش مىفرمايد : « لعلكم » در آيات افادهء ترجّى مىكند و به جهت دفع غرور اهل غرور است . مىفرمايد : « لعلكم » ، تا اهل طاعتها به طاعت خود مغرور نشوند . . . حال ، در اين زمان ، اهل معصيت ، معصيت مىكنند و يقين دارند كه به آن نجات مىيابند ! و هرچه لوطيها مىگويند آن را وسيلهء نجات مىدانند ، مثل سر كدويى براى سر سيد الشهداء عليه السّلام ساختن و شبيه عروس قاسم جوان امرد خوشرويى را با سرخاب و سفيداب بيرون آوردن . . . مىخواهم امروز « وسايل حسينيه » را بشمارم ، عدد آنها زياد است . . . ليكن بدانيد كه معصيت خدا داخل آنها نيست ، تار و طنبور در ميان آنها نيست . كار به قسمى شده است كه هرچه بگويم به جايى نمىرسد ؛ ولى ، به جهت اتمام حجت است ، كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : « هرگاه بدعتى در دين ظاهر شد و عالم علم خود را ظاهر نكرد ، فعليه لعنه اللّه » . « 1 » اما وسايل بسيارند ، صد يا دويست . اما اين قدر بدانيد كه مخالفت با خدا و در افتادن با او از وسايل نيست . تا حال نشنيده‌ايم كه آن حضرت فرموده باشد معصيت خدا و نقض شريعت يا نسخ شريعت و قرآن منسوخ از وسايل حسين است ، بلكه خود آن جناب كلامى فرمود در ميدان ، از آن معلوم مىشود كه اين‌گونه امور ، خصمى با خدا و رسول و آن جناب است . و آن كلام اين است كه فرياد كرد : اى مردم ! . . . ام سنة غيرتها ؟ ام حرام حللته او حلال حرمته ؟ فبم تستحلون دمى ؟ اين كلام در قيامت حجّتى است بر بعضى مرتدها كه مىگويند در تعزيه‌دارى « دروغ » عيب ندارد ؛ كه كانّه نقض همه شرايع است . مىبينيم با طنبور ، غناء ، بچهء بيريش و دروغ بستن بر خدا و رسول تعزيه‌دارى مىكنند !

--> ( 1 ) . اشرف طالقانى ، مجالس المواعظ ، ص 68 .