ناصر الدين انصارى قمى
143
اختران فقاهت ( فارسى )
رحمت خدا مىروم ؟ مىترسم خدا نكرده به غضب خدا به روى . به همين كه مردم بگويند ، مرحوم شد فلان كس ، اكتفا مكن . برآورد بكن وقتى كه وفات يافتى و مرحوم شدى ، مىترسم مسخوط باشى ، مغضوب باشى و ملعون باشى . هيچ ملاحظه كردهاى ؟ » « 1 » آرى ، اين سخنان از دلى سوزان برمىآمد ، لاجرم بر دل مىنشست ، و مانند سوهان به جلاى دلهاى سياه شده و صفاى قلبهاى زنگار گرفته از بار گناه مىپرداخت . در اينمورد ، مرحوم آيت اللّه محدث نورى فرمودند : « به مجالس وعظ و خطابهاش تمامى فضلا و دانشپژوهان حوزهء علميه نجف هجوم و از انوار تحقيقات و پرتو بيانات او بزرگان دانشمندان بهره مىبردند . پاى منبرش در ماه رمضان ، عاشورا و روزهاى پنجشنبه و جمعه محفلى مىشد كه ملائكهء آسمانها و ساكنين عرش اعلى بر آن غبطه مىخوردند . « ذلك فضل اللّه يؤتيه من يشاء » . « 2 » جلوهاى از عنايات ائمهء اطهار عليهم السّلام به مرحوم شيخ بنابر نقل مرحوم محدث نورى ( ره ) از مرحوم شيخ ، الطاف خاصة مولى الكونين ، حضرت ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام شامل حال ايشان شد ، كه به اختصار بيان مىشود : پس از پايان تحصيلات و رسيدن به درجهء عالى اجتهاد ، از نجف اشرف به وطنم شوشتر بازگشتم و به امر تبليغ و هدايت مردم همت گماشتم . از آنجا كه در منبر مهارت نداشتم و بر مواعظ و مصايب ائمهء اطهار عليهم السّلام مسلط نبودم ، روزهاى جمعه و ماه مبارك رمضان از تفسير صافى و در ايام عاشورا از كتاب روضة الشهداء براى مردم منبر مىرفتم ، و براى من ممكن نبود
--> ( 1 ) . اين مجلس در اوايل محرم 1297 ه ق و در نجف اشرف ايراد شد ؛ اشرف طالقانى ، مجالس المواعظ ، صص 51 - 54 . ( 2 ) . نورى ، دار السلام ، ج 2 ، ص 315 .