2 . علامه ميرزا محمّد بن عبد الوهاب همدانى : « وى در وعظ روشى داشت كه ديگران داراى اين طريقه نبودند . راه و روش عالمان ديگر با اسلوب او قابل مقايسه نبود . هنگامى كه دهان را به سخن مىگشود ، چشمه‌هاى حكمت از زبانش جارى مىشد . » « 1 » 3 . علامه حاج شيخ عباس قمى : « كسانى كه منبر شريف او را درك كرده‌اند ، مىدانند كه در چه درجه از وعظ و تذكير مردم ، تحقيقات شريفه و اطلاع بر دقايق و اشارات در مصائب و آثار اطائب بود ؛ چنان كه ، از اين مصنفات مشهوره او در اين فن خبر مىدهد . » « 2 » 4 . حاج ملاعلى واعظ خيابانى : « استاد بزرگوارم ، مرحوم آيت اللّه حاج ميرزا اسد اللّه مجتهد تبريزى فرمودند : اثر انفاس قدسيه و تأثير اندرز و موعظهء آقاى حاج شيخ جعفر شوشترى مرحوم به نحوى بود كه علماء ، مجتهدين و مستمعين مثل مجلس روضه گريه و ناله مىكردند . روزى اين آيه را از سورهء يس خواند : « و امتازوا اليوم ايها المجرمون » . يعنى ، روز قيامت به گنهكاران خطاب مىرسد ، اى عاصيان از يكديگر جدا شويد . فرياد و ضجه از حضار بلند شد . » « 3 » 5 . آيت اللّه محمّد حسين كاشف الغطاء : « وى بزرگترين واعظ با گفتار و كردارش در زمانهاى اخير بود ؛ بلكه ، پايان‌بخش واعظين شمرده مىشد . سخنانش پيش از آنكه وارد گوشها شود ، داخل قلبها مىشد . شهرت و معروفيت او كران تا كران ايران ،

--> ( 1 ) . همدانى ، غنيمة السفر ، ص 4 . ( 2 ) . قمى ، فوائد الرضوية ، ص 67 . ( 3 ) . واعظ خيابانى ، علماء معاصرين ، صص 16 - 17 .