از ديگر شواهد احترام مرحوم شيخ به فقها ، شيوهء برخورد ايشان با مرحوم آيت اللّه سيد صدر الدين صدر عاملى ( 1193 - 1263 ه . ق ) است . به عنوان مثال زمانى كه مرحوم صدر از اصفهان به نجف مشرف شده بود ، مرحوم صاحب جواهر سخت احترام ايشان را داشت ، همچون شاگردى كوچك در برابر استادى بزرگ مىنشست ، و « با اينكه هردو از شاگردان كاشف الغطاء بودند و صاحب جواهر در آن روزها رئيس اسلام و تشيع به شمار مىرفت » ، « 1 » همچون شاگردى كوچك در برابر استادى بزرگ مىنشست . مرحوم علامه شيخ صادق اعسم نجفى گويد : روزى نزد صاحب جواهر نشسته بودم كه مرحوم صدر عاملى به ديدار ايشان آمد . هنگامى كه به در اتاق رسيد استاد از جاى خود برخاست و به استقبال سيد شتافت و دستهاى وى را گرفته و او را بر جاى خويش در صدر مجلس نشانيده و خود در مقابلش نشست . در اين موقع سيد به ذكر طبقات فقها و اختلاف مبانى ايشان از ابتدا تا زمان خود پرداخت به گونه‌اى كه عقلمان مات و مبهوت شد . بعد از آنكه سيد خارج شد ، شيخ فرمود : « سبحان اللّه ! گويى سيد تمامى فقها را ديده و با آنها نشسته و بحث نموده و از تمامى مبانى آنها آگاه شده ، به خدا سوگند اين خيلى عجيب است . ما خود را از فقها مىشمرديم ، اما فقيه متبحر اوست . « 2 » نيز همو گويد روزى در صحن شريف امير المؤمنين عليه السّلام داخل شدم و ديدم كه سيد مىآمد و صاحب جواهر و شيخ حسن كاشف الغطا زير بازوان او را گرفته و او را حركت مىدادند ( زيرا سيد دچار مختصر فلج شده بود ) در حالى كه در نجف ، بلكه در دنياى اسلام ، بزرگتر و ارجمندتر از آن دو عالم

--> ( 1 ) . صدر ، تكملة أمل الامل ، ص 283 . ( 2 ) . صدر ، تكملة أمل الامل ، ص 283 .