شد . همچنين رياست مظالم كه به منزله ديوان عالى كشور امروز بوده است و در خور شأن فقيهى پاكدامن و نجيبى بزرگ بود ، به مناصب او ضميمه گرديد و از آنجا كه او نخستين دانشمند نامدار شيعه بود كه در ميان فرزندان پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) داراى اين مناصب بزرگ گشت ، از طرف بهاء الدوله ديلمى به لقب « شريف رضى » و « ذو الحسبين » ملقب گرديد و بطورى كه مورخين مىنويسند : اين بزرگترين احترامى بوده كه سلطان وقت از يك دانشمند مشهور به عمل آورده است . نهج البلاغه و سيد رضى بطورى كه گفتيم سيد رضى تمام علوم متداول آن روز را از استادان طراز اول عصر و مبتكرين آن فرا گرفت و از سن هفده سالگى در آن علوم كتابها نوشت . تأليفات او در شمار عاليترين آثار دينى و علمى شيعه است و همه در كمال نفاست و عظمت مىباشد . مشهورترين آثار جاويدان او كتاب بزرگ « نهج البلاغه » است كه شهرت جهانى دارد و از همان زمان تأليفش تاكنون مورد توجه و تحسين دانشمندان و ادباى عالم قرار گرفته است و خود بهترين معرف نبوغ و شخصيت مؤلف بزرگوار آن « سيد رضى » است . سيد رضى خطبه‌ها و كلمات و نامه‌هاى مولاى متقيان على ( عليه السّلام ) را كه بعد از قرآن مجيد عاليترين دستور العمل زندگى و سبب توجه مردم به مبدأ و معاد است ، از لابلاى كتب و رسائل بيرون آورده و با سبكى دلپذير كه حاكى از حسن سليقه و ذوق سرشار او است