آورده است . و بارها همين موضوع را به رفقاء گفته‌ام ، و شگفت انگيزترين آنها را نشان داده‌ام و همين موضوع نيز براى عبرت و تفكر در آن كافى است ! ! . . . با اين همه ، من ادعاء نمى كنم كه به تمامى سخنان آن حضرت احاطه پيدا كرده‌ام بلكه بعيد نيست كه بگويم آنچه نياورده‌ام از آنچه آورده‌ام زيادتر بوده ، و آنچه در دامنم گرد آمده از آنچه گرد نيامده كمتر است ! ! ولى من وظيفه‌اى جز سعى و كوشش نداشتم ، خداوند است كه راه روشن را به مردم نشان مىدهد و بهترين راهنما نيز هموست ! سپس ديدم بهتر اينست كه آن را به « نهج البلاغه » ( يعنى راه بلاغت ) بنامم ، زيرا ابواب بلاغت را به روى ناظران مىگشايد ، و جويندگان بلاغت را به دانستن آن نزديك مىسازد ، و خواسته معلم و متعلم و آرزوى مبلغان و زاهدان در آن است ! در اثناء آن نيز كلمات شگفت آورى در بارهء توحيد و عدل و صفات سلبى و ثبوتى خداوند مىدرخشد كه عطش آدمى را فرو مىنشاند و دردهاى دردمندان را شفا مىدهد و هر گونه شبهه را از لوح دلها مىزدايد . از خداوند بزرگ توفيق و يارى و راهنمائى و نگهدارى مىخواهم و از خطاى دل و زبان و از لغزش قلم و قدم به او پناه مىبرم ، و هو حسبى و نعم الوكيل . پايان