فصل چهارم حقّ رفاه بعضى از جمله‌هاى روايت دعائم الاسلام از امير المؤمنين - عليه السلام - اشاره دارد به حق رفاه زندانى و رفتن به فضاى باز زندان براى گردش . برخى از معاصران و پيش از او نويسندهء احكام السجون به اين حق تصريح كرده‌اند و چنين استدلال يا استشهاد شده است كه پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - اسيران جنگى را در خانه‌هاى معمولى كه ديگر مردم در آن زندگى مىكردند ، زندانى كرد ؛ مثلا در خانهء زنى از طايفهء بنى نجار . ديگرى تفصيل قائل شده و فتوا داده است كه در مورد برخى از زندانيان از نظر مسكن ، لباس ، فرش ، غذا و ديگر جنبه‌هاى رفاهى ، سخت‌گيرى مىشود . . . كه ما در بحث عدم جواز شكنجهء زندانيان به آن اشاره كرده‌ايم و خواهد آمد . روايات و آرا 1 . كتاب علي حول ابن هرمة : و مر بإخراج أهل السجن في الليل إلى صحن السجن ليتفرّجوا . . . ؛ « 1 » نامهء حضرت على دربارهء ابن هرمه : دستور بده در شب ، زندانيان را به حياط زندان بياورند تا گردش كنند . . . 2 . ولاية الفقيه : بر امام است به نيازهاى زندانى از نظر غذا ، دوا ، هواى آزاد ، لباس زمستانى و تابستانى و ساير امكانات برسد . . . « 2 »

--> ( 1 ) . دعائم الاسلام ، ج 2 ، ص 532 ، ح 1892 . ( 2 ) . ج 2 ، ص 469 .