شيخ طوسى از اصبغ نقل نموده است . « 1 » شيخ در جاى ديگر از غياث و او از امام جعفر صادق و آن حضرت از پدرش - عليهما السلام - نقل كرده است و در آن به جاى « كان يحبس ؛ او را حبس مىكرد » عبارت « كان يفلّس ؛ « 2 » حكم به افلاس او مىكرد » آمده است . مجلسى اوّل مىگويد : مقصود از خوددارى از اداى دين آن است كه با وجود فرارسيدن موعد در پرداخت آن ، مسامحه و كاهلى مىكند . مقصود از حبس به زندان انداختن او يا منع وى از تصرف در مالش است كه ظاهرتر همين است « 3 » . مجلسى دوم مىگويد : مقصود از اينكه امام به وى دستور مىداد اين است كه به بدهكار امر مىكرد كه يا اموال را بفروشد و يا به طريق ديگرى با دادن اجناس و اموال طلب‌كاران را راضى نمايد . پس اگر خوددارى مىكرد ، امام خود مال او را مىفروخت و بين آنان تقسيم مىكرد . « 4 » محدّث بحرانى مىگويد : مقصود از خوددارى اين است كه در اداى دين مماطله و تأخير نمايد « 5 » . فيض كاشانى مىگويد : مقصود از تفليس آن است كه حكم به افلاس مىشود . گفته مىشود : « فلّسه القاضى تفليسا ؛ يعنى به افلاس او حكم نمود » . « 6 » شيخ محمد حسن نجفى مىگويد : شايد مقصود از حبس ، منع از تصرف است . « 7 » 2 . أخبرنا جماعة عن أبي المفضّل ، قال : حدّثنا الفضل بن محمد بن المسيّب البيهقي ، قال : حدّثنا هارون بن عمرو مجاشعي و حدّثناه الرضا علي بن موسى ، عن أبيه موسى ، عن أبي عبد اللّه جعفر بن محمد ، عن آبائه ، عن أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السّلام ، قال ، قال رسول اللّه : ليّ الواجد بالدين يحلّ عرضه و عقوبته ما لم يكن دينه فيما يكره اللّه - عز و جل ؛ « 8 »

--> ( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 6 ، ص 232 ، ح 19 . ( 2 ) . همان ، ص 299 ، ح 42 . ( 3 ) . روضة المتقين ، ج 6 ، ص 84 . ( 4 ) . مرآة العقول ، ج 19 ، ص 55 . ( 5 ) . حدائق الناضرة ، ج 20 ، ص 412 . ( 6 ) . وافى ، 16 ، ص 1072 ، ح 16711 ، ابواب « قضاء و شهادات » . ( 7 ) . جواهر الكلام ، ج 25 ، ص 281 . ( 8 ) . امالى ، ج 2 ، ص 134 ؛ وسائل الشيعة ( به نقل از : امالى ) ، ج 13 ، ص 90 ؛ ج 4 ، ص 72 ، ح 44 مستدرك الوسائل ( به نقل از : غوالى اللئالى ) ، ج 13 ، ص 397 ، ح 5 ؛ نك : صدوق ، امالى ، ص 432 ؛ بحار الانوار ، ج 100 ، ص 146 ، ح 4 .