واجب گردانيده و از كارهاى نيكوست ، بر هر مسلمانى واجب است كه به دليل نصوصى كه ما ذكر كرديم ، بدان فرابخواند . توبه قبل از اجراى حد ، واجب است . . . پس اگر بگويد : توبه نمىكنم منكرى را به جاى آورده كه بايد - بر اساس آن چه در « كتاب تعزير » آورديم - تعزير شود ؛ به دليل قول پيامبر : كسى كه منكرى ببيند اگر مىتواند بايد آن را با دست تغيير دهد و گرنه ، بايد با قلبش آن را انكار كند ؛ اين پايين‌ترين درجهء ايمان است . پس واجب است پيوسته زده شود تا توبه كند . اين در زمانى است كه صريحا بگويد : من نمىكنم . اگر اين ضرب ، به مرگش بينجامد او كشتهء راه خدا و حق است و بر متولى چيزى نيست ؛ زيرا متولى در مورد او نيكويى كرده است و خداوند فرموده است : . . . ما عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ . . . ؛ « 1 » [ و نيز ] بر نيكوكاران ايرادى نيست . اگر ساكت ماند و نگفت توبه مىكنم يا نمىكنم بايد زندانى شود و مكررا از او بخواهند توبه كند آن‌گاه آزاد شود . « 2 » نظر نگارنده : اين گناه يا موجب حد مىشود يا تعزير . اگر سبب حد يا تعزير روشن شد ، بر او جارى مىشود و دليلى براى توبه خواستن و حبس نيست ؛ زيرا حبس يا بعد از حد است كه ظلم است يا پيش از حدّ كه وجهى براى آن نيست . به علاوه اين كار تأخير و تعطيل حدود الهى است . مگر اين كه بگوييم : مقصودش مرتد ملى - به نظر ما - يا مطلق مرتد - از نظر آنان - باشد كه در اين صورت ، براى توبه كردن به حبس مىافتد و بعد از توبه آزاد مىشود .

--> ( 1 ) . توبه ( 9 ) آيهء 91 . ( 2 ) . محلى ، ج 11 ، ص 140 .