و أهل الدعارة و النفاق . . . ؛ خدايا ! به من خشونت و صلابت در مورد دشمنانت و فاسدان و منافقان بده » . « دعارة : فساد و شر » و « رجل داعر ، يعنى شخص خبيث و مفسد » . در حديث حضرت على آمده است : « فأين دعّار طي » كه مراد راهزنان قبيلهء طى هستند . « دعارة : فسق و فجور و خبث » . « 1 » احتمال دارد كه در اصل ، « ذاعر به مبناى خبيث و ترساننده باشد « 2 » و ممكن است داغر به معناى خبيث و مفسد و جيب‌بر و مهاجم باشد » . « 3 » آراى فقيهان شيعه 1 . شيخ مفيد : هرگاه مفسدان و ناپاكان در دار الاسلام سلاح بيرون بكشند و مال مردم را بگيرند امام مىتواند اينان را با شمشير بكشد يا به دارشان بكشد تا بميرند و يا مىتواند دست و پايشان را مخالف يكديگر ببرد و يا آنان را از آن شهر به جاى ديگر تبعيد نمايد و بر ايشان كسى را بگمارد كه آنان را از شهر ديگر براند به گونه‌اى كه در هيچ شهرى نتوانند استقرار پيدا كنند . به قدرى بايد اين كار ادامه يابد تا آثار توبه و صلاح از اينان آشكار شود . اگر با سلاح بر كشيدن كسى را كشته باشند ، واجب است يا با شمشير كشته شوند و يا به صليب كشيده شوند تا بميرند و به هيچ وجه آنان را زنده نگذارند . « 4 » آراى مذاهب ديگر 2 . سرخسى : شخص خبيث و ترساننده تا آخر عمر حبس مىشود . « ذاعر » كسى است كه مردم را مىترساند و مال را از آنان مىستاند و در حقيقت همان راهزن است . خداوند فرمود : إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ . . . ؛ « 5 » سزاى كسانى كه با [ دوستداران ] خدا و پيامبر او مىجنگند . . . . « 6 » 3 . ناصف على : . . . بر امام و جانشينانش است كه اشرار را طبق نظر خودشان تأديب كنند تا آنان را بازدارند و جلو اخلاقشان را بگيرند . اين كار از راه زدن و حبس و تبعيد و

--> ( 1 ) . لسان العرب ، ج 13 ، ص 286 . ( 2 ) . نك : معجم مقاييس اللغه ، ج 2 ، ص 283 ، 285 ، 355 ؛ مرآة العقول ، ج 23 ، ص 350 ؛ عيون الازهار ، ص 485 . ( 3 ) . نك : همان . ( 4 ) . مقنعه ، ص 804 . ( 5 ) . مائده ( 5 ) آيهء 33 . ( 6 ) . مبسوط ، ج 9 ، ص 91 .