2 . همو : سزاوار است امام شاهدان زور را تعزير كند و آنان را در ميان محلهء خودشان رسوا سازد تا در آينده كسى چنين كارى انجام ندهد . « 1 » 3 . ابو الصلاح حلبى : اگر كشف شد شاهدى شهادت باطل داده است ، خودش اقرار كرد يا بينه وجود داشت يا علم پيدا شد ، تعزير و در شهر رسوا مىشود . « 2 » 4 . قاضى ابن برّاج : واجب است آن دو تن كه به دروغ شهادت داده‌اند در ميان خويشان يا قبيله‌شان تأديب شوند و در صورتى كه با شهادت آنان خسارتى پيدا شده باشد ، غرامت بپردازند . « 3 » همو : بر امام است كه شاهدان زور را تعزير كند و در محله‌هاى خود رسوا سازد تا ديگران درس عبرت بگيرند . « 4 » 5 . ابن ادريس : سزاوار است امام شاهدان زور را - به گونه‌اى كه قبلا گفتيم - تعزير كند و در ميان مردم محله و بازار رسوا سازد تا ديگران در آينده مرتكب چنين كارى نشوند و كيفيت رسواسازى اين است كه در ميان محله و بازار و مراكز تجمع جار بزنند : فلانى و فلانى به دروغ شهادت داده‌اند . جايز نيست كه آنان را سوار خر كنند و سرشان را بتراشند و يا خودشان عليه خود جار بزنند و يا مثله شوند . « 5 » 6 . محقق حلّى : واجب است شهادت‌دهنده به دروغ ، رسوا شود و به گونه‌اى كه امام صلاح مىداند تعزير گردد تا ريشهء گستاخى از بين برود . « 6 » 7 . علّامه حلّى : واجب است شاهد زور تعزير شود تا در آينده براى ديگران درس عبرت باشد و لازم است در قبيله و محله‌اش رسوا شود . « 7 » 8 . همو : واجب است شاهد زور به هر وسيله‌اى كه امام تشخيص مىدهد كه بازدارندهء او و ديگران در آينده است ، تعزير و در ميان قبيله‌اش رسوا شود تا مردم او را بشناسد و على - عليه السلام - . . . چند روز شاهد زور را حبس مىكرد . « 8 »

--> ( 1 ) . نهايه ، ص 336 . ( 2 ) . كافى فى الفقه ، ص 440 . ( 3 ) . مهذّب البارع ، ج 2 ، ص 552 . ( 4 ) . همان ، ج 2 ، ص 564 . ( 5 ) . سرائر ، ج 2 ، ص 150 . ( 6 ) . مختصر النافع ، ص 291 . ( 7 ) . قواعد الاحكام ، ج 2 ، ص 249 . ( 8 ) . تحرير الاحكام ، ج 2 ، ص 219 .