مجلسى دوم در ملاذ الاخيار در دو جا آن را آورده و مىگويد : مجهول است . « 1 » نظر نگارنده : روايت به دليل وجود محمد بن سليمان ، ضعيف است ؛ زيرا احتمال دارد وى ديلمى باشد كه فردى ضعيف است و اگر كسى جز او باشد مجهول است . « 2 » 2 . قال جعفر بن محمد عليهما السّلام : و إن كانت امرأة فحلق رجل رأسها حبس في السجن حتى ينبت و يخرج بين ذلك ، ثم يضرب فيردّ إلى السجن ، فإذا نبت أخذ منه مثل مهر نسائها ، إلّا أن يكون أكثر من مهر السنّة ، فإن كان أكثر من مهر السنّة ردّ إلى السنّة ؛ « 3 » امام صادق - عليه السلام - مىفرمايد : اگر مردى سر زنى را بتراشد آن مرد زندانى مىشود تا موى آن زن برويد و در اين فرصت او را بيرون مىآورند و مىزنند و به زندان بازمىگردانند . هر وقت مو روييد از مرد ، مبلغى به اندازهء مهر زنان همسان او ، گرفته مىشود ؛ مگر اينكه از مهر السنّة بيشتر باشد كه در آن صورت به اندازهء مهر السنّة گرفته مىشود . 3 . حدّثنا أبو بكر ، قال : حدّثنا وكيع ، قال : حدّثنا المنهال بن خليفة العجلي ، عن سلمة بن تمام الشقري ، قال : مرّ رجل به قدر فوقعت على رأس رجل فأحرقت شعره ، فرفع إلى علي فأجّله سنة ، فلم ينبت ، فقضى فيه علي بالدية ؛ « 4 » سلمة بن تمام شقرى گفت : مردى از كنار ديگى مىگذشت ، ديگ افتاد روى سر مردى ديگر و موى او را سوزانيد شكايت نزد على - عليه السلام - بردند آن حضرت يك سال به او مهلت داد . پس از يك سال موى آن مرد نروييد در اين هنگام حضرت به ديه حكم كرد . آراى فقيهان شيعه 1 . شيخ مفيد : . . . اگر موى سر آسيب ديد و نروييد ، ديه‌اش صد دينار است . « 5 » 2 . سلّار بن عبد العزيز : آنچه در انسان يكى هست و عضو هم نيست ، مانند ريش و موى سر اگر از بين برود و نرويد ، ديه‌اش ديهء كامل است . « 6 »

--> ( 1 ) . ملاذ الاخيار ، ج 16 ، ص 127 و 561 . ( 2 ) . نك : معجم رجال الحديث ، ج 16 ، ص 297 . ( 3 ) . دعائم الاسلام ، ج 2 ، ص 430 ، ح 1489 ؛ مستدرك الوسائل ( به نقل از : دعائم الاسلام ) ، ج 18 ، ص 372 ، ح 3 ( با تفاوت در نقل ) . ( 4 ) . مصنّف ابن ابى شيبه ، ج 9 ، ص 163 ، ح 6928 ؛ مصنّف عبد الرزاق ، ج 9 ، ص 319 ، ح 17374 ؛ محلّى ( به نقل از : مصنّف عبد الرزاق ) ، ج 10 ، ص 433 ؛ سنن الكبرى ، ج 8 ، ص 98 ، از طريق سعيد بن منصور ، از ابو معاويه . ( 5 ) . مقنعه ، ص 756 . ( 6 ) . مراسم ، ص 244 .