نيابى و اگر يا بى بى خبر باشد چنان كه ديده شود و در هر عصرى همچنين بوده است چنان كه مشايخ در كتب و رسائل خود نوشته‌اند و از اين جهت و از اين اشخاص به زحمت بوده‌اند و دلتنگى كرده‌اند و در اين عصر دعاوى بىحقيقت بيشتر است و از تصوف جز حرفى در ميان مردم نباشد : « اين مدعيان در طلبش بىخبرانند » * « وانرا كه خبر شد خبرى بازنيامد » . 3 الهى اگر صفى را بپاداش سيئآتش قهر خواهى كرد در انظار مدعيانش رسوا مكن . 4 الهى بزرگى صفت تست و كبير اسم تو و غلط باشد كه نسبت آن را بعصيان خود دهم و معاصى خود را كبير خوانم . خلايق همه را در جنب عظمت تو چه وجود تا به اين نابود چه رسد ، و از آن شرم دارم كه طلب عفو عظيم تو به جهت سيئآت حقير خود كنم ، گناه ثقلين را در جنب رحمت تو چه مقدار : « اى همه خلق از كرمت بهره‌مند * با كرمت جرم من ارزد به چند » « فضل تو چون باعث ايجاد ماست * عذر گنه خواستن از تو خطاست » 5 حال درويش از آن بيرونست كه كسى او را بسخنى تصديق كند يا تكذيب بخصوص خلق اين عصر كه اگر سخنى را به‌پسندند يا به خود نسبت دهند يا گويند اين حرف از قدماست تازگى ندارد و اگر با مذاق آنها موافق نيفتد به تو هم فاسد خود يا بتقليد يكديگر طعن آورند و بلكه تكفير كنند چنان كه ديده مىشود اشخاصيكه ندانند كى گرسنه ميشوند